
hinwollen
chcieć tam iść
Mieć ochotę lub zamiar pójść albo pojechać w określone miejsce.
Ich will heute Abend noch zum Bahnhof hin.
Dziś wieczorem chcę jeszcze iść na dworzec.
chcieć tam iść
hinwollen – wollte hin – hat hingewollt
Wczytuję zapisany stan.

chcieć tam iść
Mieć ochotę lub zamiar pójść albo pojechać w określone miejsce.
Ich will heute Abend noch zum Bahnhof hin.
Dziś wieczorem chcę jeszcze iść na dworzec.
| ich | will hin |
|---|---|
| du | willst hin |
| er/sie/es | will hin |
| wir | wollen hin |
| ihr | wollt hin |
| sie | wollen hin |
| ich | wollte hin |
|---|---|
| du | wolltest hin |
| er/sie/es | wollte hin |
| wir | wollten hin |
| ihr | wolltet hin |
| sie | wollten hin |
| ich | habe hingewollt |
|---|---|
| du | hast hingewollt |
| er/sie/es | hat hingewollt |
| wir | haben hingewollt |
| ihr | habt hingewollt |
| sie | haben hingewollt |
| du | will hin! |
|---|---|
| ihr | wollt hin! |
| Sie | wollen Sie hin! |
| ich | hatte hingewollt |
|---|---|
| du | hattest hingewollt |
| er/sie/es | hatte hingewollt |
| wir | hatten hingewollt |
| ihr | hattet hingewollt |
| sie | hatten hingewollt |
| ich | werde hinwollen |
|---|---|
| du | wirst hinwollen |
| er/sie/es | wird hinwollen |
| wir | werden hinwollen |
| ihr | werdet hinwollen |
| sie | werden hinwollen |
| ich | wolle hin |
|---|---|
| du | wollest hin |
| er/sie/es | wolle hin |
| wir | wollen hin |
| ihr | wollet hin |
| sie | wollen hin |
Używany w mowie zależnej.
| ich | wollte hin |
|---|---|
| du | wolltest hin |
| er/sie/es | wollte hin |
| wir | wollten hin |
| ihr | wolltet hin |
| sie | wollten hin |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | hinwollen |
|---|---|
| z zu | hinzuwollen |
| Partizip I | hinwollend |
| Partizip II | hingewollt |
„Hinwollen” składa się z „hin” (tam, w tamtym kierunku) i „wollen” (chcieć). „Hin” wskazuje kierunek prowadzący do jakiegoś miejsca, a „wollen” wyraża chęć lub zamiar.
Zu dem Konzert will ich unbedingt hin.
Koniecznie chcę iść na ten koncert.
„Hinwollen” jest rozdzielne: w zdaniu głównym „hin” zwykle znajduje się na końcu zdania, natomiast w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje połączony. Imiesłów czasu przeszłego to „hingewollt”; bezokolicznik z „zu” (partykuła bezokolicznika) jest przy tym czasowniku używany rzadko.
Morgen wollen wir alle zum Stadtfest hin.
Jutro wszyscy chcemy iść na miejskie święto.
Sie bleibt zu Hause, obwohl sie eigentlich mit uns hinwill.
Zostaje w domu, chociaż właściwie chce iść tam z nami.
Da habe ich nie hingewollt.
Nigdy nie chciałem tam iść.
„Hinwollen” często występuje w pytaniu „Wo willst du hin?” (Dokąd chcesz iść?) albo w podobnych zdaniach z „wo” (gdzie), „da” (tam) lub „dorthin” (tam, w tamto miejsce). „Hin” wskazuje w nich cel planowanego ruchu.
Weißt du schon, wo du morgen hinwillst?
Wiesz już, dokąd jutro chcesz iść?
„Hinwollen” jest szczególnie częste w języku mówionym i potocznym. Często występuje w krótkich wypowiedziach dotyczących własnego celu podróży.
Ich will da heute nicht hin.
Nie chcę dziś tam iść.