
das Hufeisen
podkowa
Żelazo w kształcie litery U, przybijane do kopyta konia w celu jego ochrony.
Der Schmied musste dem Pferd ein neues Hufeisen anpassen.
Kowal musiał dopasować koniowi nową podkowę.
podkowa
das Hufeisen, die Hufeisen
Wczytuję zapisany stan.

podkowa
Żelazo w kształcie litery U, przybijane do kopyta konia w celu jego ochrony.
Der Schmied musste dem Pferd ein neues Hufeisen anpassen.
Kowal musiał dopasować koniowi nową podkowę.

podkowa
Przedmiot w kształcie podkowy, często uważany za talizman przynoszący szczęście.
Viele hängen sich ein Hufeisen mit der Öffnung nach oben über die Tür, weil es Glück bringen soll.
Wiele osób wiesza nad drzwiami podkowę otworem do góry, ponieważ ma przynosić szczęście.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Hufeisen |
| Genitiv | des Hufeisens |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Hufeisen | die Hufeisen |
| Akkusativ | das Hufeisen | die Hufeisen |
| Dativ | dem Hufeisen | den Hufeisen |
| Genitiv | des Hufeisens | der Hufeisen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo „Huf” (kopyto konia) jest wyraźnym połączeniem ze słowem „Eisen” (żelazo). Dosłownie oznacza więc kawałek żelaza na kopyto.
Ein Pferd, das auf harten Wegen läuft, braucht ein Hufeisen zum Schutz.
Koń, który chodzi po twardych drogach, potrzebuje podkowy do ochrony.
W kontekście koni podkowa jest przez kowala „aufgenagelt” (przybijana) lub „angepasst” (dopasowywana). Koń może też „verlieren” (zgubić) podkowę. Cały proces nazywa się „beschlagen” (podkuwaniem konia).
Mein Pferd hat gestern beim Ausritt ein Hufeisen verloren.
Mój koń wczoraj podczas przejażdżki zgubił podkowę.
Jako talizman przynoszący szczęście podkowę tradycyjnie wiesza się otworem do góry. Przesąd mówi, że w ten sposób szczęście zostaje „aufgefangen” (schwytane) i nie może wypaść.
Sie hat mir ein kleines Hufeisen als Glücksbringer für die Prüfung geschenkt.
Podarowała mi małą podkowę jako talizman na szczęście przed egzaminem.