
plus
Dodatkowo do czegoś; razem z czymś, co zostaje doliczone.
Das Zimmer kostet 800 Euro plus Nebenkosten.
Pokój kosztuje 800 euro plus opłaty dodatkowe.
plus + Dativ
Wczytuję zapisany stan.

Dodatkowo do czegoś; razem z czymś, co zostaje doliczone.
Das Zimmer kostet 800 Euro plus Nebenkosten.
Pokój kosztuje 800 euro plus opłaty dodatkowe.

Powiększone o; oznacza dodawanie. W tym użyciu „plus” jest spójnikiem.
Zwei plus drei ist fünf.
Dwa plus trzy równa się pięć.
„Plus” najczęściej występuje po kwocie podstawowej lub podstawowej liczbie i wprowadza dodatkową pozycję. Ten schemat jest szczególnie częsty przy podawaniu cen i wyszczególnianiu kosztów.
Die Gruppe besteht aus zwölf Kindern plus zwei Betreuern.
Grupa składa się z dwunastu dzieci plus dwóch opiekunów.
Częste połączenia to „plus Mehrwertsteuer” (plus podatek VAT), „plus Versandkosten” (plus koszty wysyłki), „plus Gebühren” (plus opłaty) i „plus Nebenkosten” (plus koszty dodatkowe). Te uzupełnienia zwykle dodaje się bezpośrednio po podanej cenie.
Der Eintritt kostet 25 Euro plus Gebühren.
Wstęp kosztuje 25 euro plus opłaty.
„Plus” często występuje w ofertach, na rachunkach i w biznesowych informacjach o cenach. Wskazuje wtedy, że podana cena podstawowa nie obejmuje jeszcze wszystkich dodatkowych kosztów.
Das Gerät kostet 1.200 Euro plus Mehrwertsteuer.
Urządzenie kosztuje 1200 euro plus podatek VAT.
dodatkowy
„Zusätzlich” (dodatkowo) i „plus” (plus) wskazują tutaj, że koszty wysyłki są doliczane do ceny zakupu. Za pomocą „plus” możesz bezpośrednio dołączyć dodatkową kwotę do ceny. W przypadku „zusätzlich” potrzebujesz innej konstrukcji, na przykład osobnej części zdania z „hinzukommen” (zostać doliczonym).

Das Buch kostet 20 Euro plus drei Euro Versandkosten.
Książka kosztuje 20 euro plus 3 euro kosztów wysyłki.
Das Buch kostet 20 Euro, und zusätzlich kommen drei Euro Versandkosten hinzu.
Książka kosztuje 20 euro, a dodatkowo dochodzą 3 euro kosztów wysyłki.