
das Stillschweigen
milczenie
Stan milczenia; świadome nieporuszanie określonej sprawy w rozmowie.
Sein beharrliches Stillschweigen zu den Vorwürfen machte alle misstrauisch.
Jego uporczywe milczenie na temat zarzutów wzbudziło powszechną nieufność.
milczenie
das Stillschweigen
Wczytuję zapisany stan.

milczenie
Stan milczenia; świadome nieporuszanie określonej sprawy w rozmowie.
Sein beharrliches Stillschweigen zu den Vorwürfen machte alle misstrauisch.
Jego uporczywe milczenie na temat zarzutów wzbudziło powszechną nieufność.

zachować milczenie
Stałe wyrażenie oznaczające celowe nieporuszanie jakiejś sprawy lub zachowanie informacji dla siebie.
Die Vertragspartner einigten sich darauf, über die Höhe der Abfindung Stillschweigen zu bewahren.
Strony umowy uzgodniły, że zachowają milczenie na temat wysokości odprawy.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| Genitiv | des Stillschweigens |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Stillschweigen | – |
| Akkusativ | das Stillschweigen | – |
| Dativ | dem Stillschweigen | – |
| Genitiv | des Stillschweigens | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo składa się z „still” (cichy) i odczasownikowego rzeczownika „schweigen” (milczeć). Dosłownie opisuje więc „stilles Schweigen” (ciche milczenie), podkreślając tym samym świadomy charakter nieudzielania informacji.
Trotz der vielen Fragen hüllte er sich in Stillschweigen.
Mimo wielu pytań otoczył się milczeniem.
Stałego wyrażenia „Stillschweigen bewahren” (zachować milczenie) często używa się z przyimkiem „über” (o) + Akkusativ, aby wskazać temat, na który się milczy.
Er hat versprochen, über die Details des Projekts Stillschweigen zu bewahren.
Obiecał, że zachowa milczenie na temat szczegółów projektu.
Oprócz „bewahren” (zachować) istnieją też inne ważne czasowniki. „Das Stillschweigen brechen” (przerwać milczenie) oznacza, że ktoś jednak zaczyna mówić. „Sich in Stillschweigen hüllen” (owijać się milczeniem) opisuje sytuację, w której ktoś świadomie nic nie mówi.
Nach Jahren hat der Zeuge endlich sein Stillschweigen gebrochen.
Po latach świadek w końcu przerwał milczenie.
milczeć
Oba słowa oznaczają świadome niemówienie o jakiejś sprawie. „Schweigen” (milczeć) jest czasownikiem i bezpośrednio opisuje zachowanie osoby. „Stillschweigen” (milczenie) jest rzeczownikiem i używa się go szczególnie wtedy, gdy ktoś zachowuje informację dla siebie, często w stałym wyrażeniu „Stillschweigen bewahren” (zachować milczenie).

Die Mitarbeiter bewahren über die geplante Änderung Stillschweigen.
Pracownicy zachowują milczenie na temat planowanej zmiany.
Die Mitarbeiter schweigen über die geplante Änderung.
Pracownicy milczą na temat planowanej zmiany.