
schweigen
milczeć
Nic nie mówić; zachowywać ciszę i nie rozmawiać.
Als der Chef den Raum betrat, schwiegen plötzlich alle.
Kiedy szef wszedł do pokoju, wszyscy nagle zamilkli.
milczeć
schweigen – schwieg – hat geschwiegen
Wczytuję zapisany stan.

milczeć
Nic nie mówić; zachowywać ciszę i nie rozmawiać.
Als der Chef den Raum betrat, schwiegen plötzlich alle.
Kiedy szef wszedł do pokoju, wszyscy nagle zamilkli.

milczeć
Świadomie nie mówić o określonym temacie ani o posiadanej wiedzy, żeby zachować to w tajemnicy albo odmówić złożenia oświadczenia.
Der Angeklagte schwieg zu allen Vorwürfen.
Oskarżony milczał na temat wszystkich zarzutów.

umilknąć
W znaczeniu przenośnym: przestać działać albo wydawać dźwięki.
Nach dem Waffenstillstand schwiegen endlich die Kanonen.
Po zawieszeniu broni armaty wreszcie umilkły.
| ich | schweige |
|---|---|
| du | schweigst |
| er/sie/es | schweigt |
| wir | schweigen |
| ihr | schweigt |
| sie | schweigen |
| ich | schwieg |
|---|---|
| du | schwiegst |
| er/sie/es | schwieg |
| wir | schwiegen |
| ihr | schwiegt |
| sie | schwiegen |
| ich | habe geschwiegen |
|---|---|
| du | hast geschwiegen |
| er/sie/es | hat geschwiegen |
| wir | haben geschwiegen |
| ihr | habt geschwiegen |
| sie | haben geschwiegen |
| du | schweige! schweig! |
|---|---|
| ihr | schweigt! |
| Sie | schweigen Sie! |
| ich | hatte geschwiegen |
|---|---|
| du | hattest geschwiegen |
| er/sie/es | hatte geschwiegen |
| wir | hatten geschwiegen |
| ihr | hattet geschwiegen |
| sie | hatten geschwiegen |
| ich | werde schweigen |
|---|---|
| du | wirst schweigen |
| er/sie/es | wird schweigen |
| wir | werden schweigen |
| ihr | werdet schweigen |
| sie | werden schweigen |
| ich | schweige |
|---|---|
| du | schweigest |
| er/sie/es | schweige |
| wir | schweigen |
| ihr | schweiget |
| sie | schweigen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | schwiege |
|---|---|
| du | schwiegest |
| er/sie/es | schwiege |
| wir | schwiegen |
| ihr | schwieget |
| sie | schwiegen |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | schweigen |
|---|---|
| z zu | zu schweigen |
| Partizip I | schweigend |
| Partizip II | geschwiegen |
„Schweigen” (milczeć) jest czasownikiem mocnym. Jego główne formy to „schweigen – schwieg – hat geschwiegen”. Zwróć szczególną uwagę na formy czasu przeszłego, które często są tworzone niepoprawnie.
Er schwieg den ganzen Abend.
Milczał przez cały wieczór.
Warum hast du so lange geschwiegen?
Dlaczego tak długo milczałeś?
„Schweigen” (milczeć) jest podstawą innych ważnych słów. „Das Schweigen” (milczenie) to rzeczownik. Czasownik „verschweigen” (przemilczeć) oznacza celowo czegoś nie powiedzieć.
Sein langes Schweigen machte mich nervös.
Jego długie milczenie denerwowało mnie.
Er hat mir verschwiegen, dass er verheiratet ist.
Przemilczał przede mną, że jest żonaty.
Kiedy ktoś świadomie nic nie mówi na określony temat, używa się konstrukcji „schweigen zu” (milczeć na temat) + Dativ. Jest to typowe dla oficjalnych oświadczeń, na przykład w polityce albo w sądzie.
Der Politiker schwieg zu den Gerüchten.
Polityk milczał na temat plotek.
Der Zeuge hat vor Gericht zu allen Fragen geschwiegen.
Świadek milczał w sądzie na temat wszystkich pytań.
Przenośnego znaczenia „aufhören, aktiv zu sein” (przestać działać) często używa się w stylu poetyckim albo dziennikarskim. Znanym przykładem jest „die Waffen schweigen” (broń milknie), co oznacza, że wojna albo walka się kończy.
Alle hoffen, dass die Waffen bald schweigen.
Wszyscy mają nadzieję, że broń wkrótce umilknie.
cisza / spokój
„Ruhe” oznacza stan bez zakłócających dźwięków. „Schweigen” (milczeć) opisuje natomiast sytuację, w której jedna osoba lub kilka osób nic nie mówi. Jeśli po pytaniu nikt się nie odzywa, to milczenie może przyczyniać się do ciszy w pomieszczeniu.

Nach der Frage schwiegen alle Personen im Raum.
Po tym pytaniu wszyscy obecni w pomieszczeniu milczeli.
Nach der Frage herrschte im ganzen Raum völlige Ruhe.
Po tym pytaniu w całym pomieszczeniu panowała zupełna cisza.