
weder ... noch
ani ... ani
Łączy dwa przeczące stwierdzenia i oznacza, że żadne z nich nie jest prawdziwe ani obecne.
Sie hat weder Zeit noch Lust.
Ona nie ma ani czasu, ani ochoty.
ani
Wczytuję zapisany stan.

ani ... ani
Łączy dwa przeczące stwierdzenia i oznacza, że żadne z nich nie jest prawdziwe ani obecne.
Sie hat weder Zeit noch Lust.
Ona nie ma ani czasu, ani ochoty.
„Weder” (ani) zwykle występuje razem z „noch” (ani): „weder ... noch” (ani ... ani). Obie części odnoszą się do dwóch elementów lub stwierdzeń, którym wspólnie się zaprzecza.
Er möchte weder bleiben noch gehen.
On nie chce ani zostać, ani odejść.
Po „weder” (ani) i „noch” (ani) zwykle występują elementy pełniące tę samą funkcję gramatyczną, na przykład dwa rzeczowniki, dwa przymiotniki lub dwa bezokoliczniki. Dzięki temu struktura zdania jest jasna i równoległa.
Die Aufgabe ist weder schwierig noch langweilig.
To zadanie nie jest ani trudne, ani nudne.
„Weder ... noch” (ani ... ani) już zaprzecza obu wymienionym elementom. Dlatego w prostym zdaniu zwykle nie występuje dodatkowe „nicht” (nie).
Wir haben weder Brot noch Milch gekauft.
Nie kupiliśmy ani chleba, ani mleka.
„Weder ... noch” (ani ... ani) może też łączyć dwa zdania główne. Jeśli „weder” (ani) stoi na początku zdania, zaraz po nim występuje czasownik w formie osobowej; po „noch” (ani) w drugim zdaniu głównym również obowiązuje zwykły szyk zdania głównego.
Weder hat sie angerufen, noch hat sie eine Nachricht geschrieben.
Ona ani nie zadzwoniła, ani nie napisała wiadomości.