
der Wildfang
urwis
Żywe, niesforne dziecko, które trudno jest kontrolować.
Der kleine Wildfang rannte den ganzen Nachmittag durch den Garten.
Mały urwis biegał po ogrodzie przez całe popołudnie.
urwis / dziki połów
der Wildfang, die Wildfänge
Wczytuję zapisany stan.

urwis
Żywe, niesforne dziecko, które trudno jest kontrolować.
Der kleine Wildfang rannte den ganzen Nachmittag durch den Garten.
Mały urwis biegał po ogrodzie przez całe popołudnie.

dziki połów
Zwierzę złapane na wolności, w przeciwieństwie do zwierzęcia pochodzącego z hodowli. Tak nazywa się również łapanie dziko żyjących zwierząt.
Dieser Lachs stammt aus Wildfang.
Ten łosoś pochodzi z dzikiego połowu.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Wildfänge |
| Genitiv | des Wildfanges |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Wildfang | die Wildfänge |
| Akkusativ | den Wildfang | die Wildfänge |
| Dativ | dem Wildfang | den Wildfängen |
| Genitiv | des Wildfanges des Wildfangs | der Wildfänge |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Wildfang” (urwis) składa się z „wild” (dziki) i „Fang” (połów). Słowo przedstawia w przenośni żywe dziecko jako kogoś, kogo prawie nie da się „einfangen” (złapać) ani poskromić.
Der kleine Wildfang kletterte trotz des Verbots auf den Baum.
Mały urwis, mimo zakazu, wspiął się na drzewo.
„Wildfang” (urwis) często występuje ze słowami takimi jak „klein” (mały), „lebhaft” (żywy) lub „frech” (niegrzeczny). Bardzo często używa się też połączenia „ein echter Wildfang” (prawdziwy urwis).
Ihre Tochter ist ein echter Wildfang und sitzt kaum eine Minute still.
Jej córka to prawdziwy urwis i prawie przez minutę nie potrafi usiedzieć spokojnie.
„Wildfang” (urwis) odnosi się przede wszystkim do dzieci i zwykle brzmi potocznie. Zależnie od sytuacji słowo to może mieć czuły, rozbawiony lub lekko krytyczny wydźwięk.
Die Großmutter lächelte, als der kleine Wildfang wieder laut durch das Haus rannte.
Babcia uśmiechnęła się, gdy mały urwis znowu głośno biegał po domu.
dzikus / urwis
Niesforne dziecko można nazwać „Wilder” (urwisem) albo „Wildfang” (urwisem). „Wildfang” często brzmi przy tym czule i podkreśla żywiołowość. „Wilder” raczej uwydatnia nieopanowane zachowanie i może brzmieć bardziej obraźliwie. Znaczenie ma więc także to, jak dana osoba ocenia to zachowanie.

„Du bist ein Wildfang!“, sagt die Mutter liebevoll, als ihr Sohn durchs Zimmer tobt.
„Ale z ciebie urwis!”, mówi czule matka, gdy jej syn szaleje po pokoju.
„Du bist ein Wilder!“, sagt die Mutter verärgert, als ihr Sohn durchs Zimmer tobt.
„Ale z ciebie urwis!”, mówi ze złością matka, gdy jej syn szaleje po pokoju.