
jemandem etwas zurufen
zawołać do kogoś
Powiedzieć coś głośno, żeby usłyszała to konkretna osoba, zwykle z pewnej odległości albo mimo innych hałasów.
Sie rief ihrem Bruder zu, dass er auf sie warten solle.
Zawołała do brata, żeby na nią poczekał.
zawołać do kogoś
zurufen – rief zu – hat zugerufen
Wczytuję zapisany stan.

zawołać do kogoś
Powiedzieć coś głośno, żeby usłyszała to konkretna osoba, zwykle z pewnej odległości albo mimo innych hałasów.
Sie rief ihrem Bruder zu, dass er auf sie warten solle.
Zawołała do brata, żeby na nią poczekał.
| ich | rufe zu |
|---|---|
| du | rufst zu |
| er/sie/es | ruft zu |
| wir | rufen zu |
| ihr | ruft zu |
| sie | rufen zu |
| ich | rief zu |
|---|---|
| du | riefst zu |
| er/sie/es | rief zu |
| wir | riefen zu |
| ihr | rieft zu |
| sie | riefen zu |
| ich | habe zugerufen |
|---|---|
| du | hast zugerufen |
| er/sie/es | hat zugerufen |
| wir | haben zugerufen |
| ihr | habt zugerufen |
| sie | haben zugerufen |
| du | ruf zu! rufe zu! |
|---|---|
| ihr | ruft zu! |
| Sie | rufen Sie zu! |
| ich | hatte zugerufen |
|---|---|
| du | hattest zugerufen |
| er/sie/es | hatte zugerufen |
| wir | hatten zugerufen |
| ihr | hattet zugerufen |
| sie | hatten zugerufen |
| ich | werde zurufen |
|---|---|
| du | wirst zurufen |
| er/sie/es | wird zurufen |
| wir | werden zurufen |
| ihr | werdet zurufen |
| sie | werden zurufen |
| ich | rufe zu |
|---|---|
| du | rufest zu |
| er/sie/es | rufe zu |
| wir | rufen zu |
| ihr | rufet zu |
| sie | rufen zu |
Używany w mowie zależnej.
| ich | riefe zu |
|---|---|
| du | riefest zu |
| er/sie/es | riefe zu |
| wir | riefen zu |
| ihr | riefet zu |
| sie | riefen zu |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | zurufen |
|---|---|
| z zu | zuzurufen |
| Partizip I | zurufend |
| Partizip II | zugerufen |
„Zurufen” (zawołać do kogoś) to czasownik rozdzielnie złożony. W zdaniu głównym „zu” (przedrostek czasownika) znajduje się na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje w całości. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” (partykuła bezokolicznika) występuje między przedrostkiem a tematem czasownika.
Die Frau rief dem Busfahrer noch schnell etwas zu.
Kobieta szybko zawołała coś do kierowcy autobusu.
Er blieb stehen, weil ihm jemand etwas zurief.
Zatrzymał się, bo ktoś coś do niego zawołał.
Sie versuchte, ihrer Freundin etwas zuzurufen.
Próbowała zawołać coś do swojej przyjaciółki.
W przypadku „zurufen” (zawołać do kogoś) osoba, do której się mówi, występuje w Dativ. Treść zawołania może być dopełnieniem w Akkusativ albo zdaniem podrzędnym z „dass” (że).
Der Junge rief seiner Mutter eine wichtige Nachricht zu.
Chłopiec zawołał do mamy ważną wiadomość.
Ich rief meinem Nachbarn zu, dass die Tür offen sei.
Zawołałem do sąsiada, że drzwi są otwarte.
„Zurufen” (zawołać do kogoś) często łączy się z krótkimi zawołaniami, na przykład z imieniem, pozdrowieniem albo ostrzeżeniem. Takie zawołania są często kierowane do osób, które znajdują się dalej albo w innym razie nie usłyszałyby mówiącego.
Sie rief ihrem Freund zum Abschied noch einen Gruß zu.
Na pożegnanie zawołała jeszcze do przyjaciela pozdrowienie.
Der Wanderer rief seinem Begleiter eine Warnung zu.
Wędrowiec zawołał do swojego towarzysza ostrzeżenie.
krzyczeć / wołać / wezwać
„Rufen” (krzyczeć) może po prostu oznaczać, że ktoś mówi głośno lub krzyczy, żeby inni go usłyszeli. „Jemandem etwas zurufen” (zawołać do kogoś) oznacza wyraźnie głośne przekazanie informacji konkretnej osobie. „Rufen” pasuje do ogólnego głośnego okrzyku, a „zurufen” wtedy, gdy odbiorca jest jasno określony.

Der Trainer rief dem Läufer laut „Stopp!“ zu.
Trener głośno zawołał do biegnącego: „Stop!”
Der Trainer rief laut: „Stopp!“
Trener głośno krzyknął: „Stop!”