
aufkeimen
filizlenmek
Çimlenmeye başlayıp ilk filizleri vermek.
Im Frühjahr keimen die ersten Samen auf.
İlk tohumlar ilkbaharda filizleniyor.
filizlenmek
aufkeimen – keimte auf – ist aufgekeimt
Kayıtlı durumun yükleniyor.

filizlenmek
Çimlenmeye başlayıp ilk filizleri vermek.
Im Frühjahr keimen die ersten Samen auf.
İlk tohumlar ilkbaharda filizleniyor.

yeşermek
Özellikle duygular, düşünceler veya umutlar için yavaş yavaş ortaya çıkmak ya da gelişmek.
In ihr keimte langsam Hoffnung auf.
İçinde yavaş yavaş umut yeşerdi.
| er/sie/es | keimt auf |
|---|---|
| sie | keimen auf |
| er/sie/es | keimte auf |
|---|---|
| sie | keimten auf |
| er/sie/es | ist aufgekeimt |
|---|---|
| sie | sind aufgekeimt |
| er/sie/es | war aufgekeimt |
|---|---|
| sie | waren aufgekeimt |
| er/sie/es | wird aufkeimen |
|---|---|
| sie | werden aufkeimen |
| er/sie/es | keime auf |
|---|---|
| sie | keimen auf |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| er/sie/es | keimte auf |
|---|---|
| sie | keimten auf |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | aufkeimen |
|---|---|
| zu ile | aufzukeimen |
| Partizip I | aufkeimend |
| Partizip II | aufgekeimt |
“Aufkeimen” “auf” ve “keimen” parçalarından oluşan ayrılabilen bir fiildir. Ana cümlede ön ek cümlenin sonuna gider; yan cümlede fiil birlikte kalır. “zu” ile kullanıldığında ön ek, “zu” ve fiilin önünde yer alır.
Nach dem Regen keimen die jungen Pflanzen schnell auf.
Yağmurdan sonra genç bitkiler hızla filizleniyor.
Die Gärtnerin wartet, bis die Samen aufkeimen.
Bahçıvan, tohumların filizlenmesini bekliyor.
Bei guten Bedingungen beginnen die Samen aufzukeimen.
Uygun koşullarda tohumlar filizlenmeye başlıyor.
“Aufkeimen” kelimesinin gerçek anlamında özne genellikle tohum, bitki ya da ekin olur. Bu kullanım çoğunlukla büyümenin başlamasını anlatır; özellikle ilkbaharda ya da yağmurdan sonra kullanılır.
Nach den ersten warmen Tagen keimte die Saat auf.
İlk sıcak günlerden sonra ekin filizlendi.
Im feuchten Boden keimten viele Wildblumen auf.
Nemli toprakta birçok kır çiçeği filizlendi.
Mecazlı anlamda özne olarak özellikle umut, düşünce, kuşku ya da şüphe kullanılır. Duygular ve düşünceler söz konusu olduğunda “in” (içinde) edatı, bir şeyin yavaş yavaş oluştuğu kişiyi belirtir.
Nach dem Gespräch keimte in ihm ein neuer Gedanke auf.
Konuşmadan sonra içinde yeni bir düşünce yeşerdi.
Als sie die ersten Ergebnisse sah, keimte in ihr wieder Hoffnung auf.
İlk sonuçları görünce içinde yeniden umut yeşerdi.
Nach dem seltsamen Gespräch keimten in ihr Zweifel auf.
Tuhaf konuşmadan sonra içinde kuşkular yeşerdi.
ortaya çıkmak / karşılamak / toparlanmak
Bir kuşku ortaya çıktığında iki fiil de kullanılabilir. “Aufkommen” (ortaya çıkmak), kuşkunun genel olarak ortaya çıkmasını anlatır. “Aufkeimen” (yeşermek) ise kuşkunun önce çekingen bir şekilde başlayıp zamanla gelişmesini vurgular. Bu temkinli başlangıcı öne çıkarmak istiyorsan “aufkeimen” kelimesini seç; “aufkommen” gelişimin nasıl olduğunu açık bırakır.

Nach seiner ausweichenden Antwort keimte in mir ein Verdacht auf.
Kaçamak cevabından sonra içimde bir kuşku yeşerdi.
Nach seiner ausweichenden Antwort kam in mir ein Verdacht auf.
Kaçamak cevabından sonra içimde bir kuşku oluştu.