
einparken
park etmek
Bir aracı, özellikle arabayı, park yerine veya park edilecek boşluğa manevra yaparak yerleştirmek.
Er hat Schwierigkeiten, rückwärts in die enge Lücke einzuparken.
Dar boşluğa geri geri park etmekte zorlanıyor.
park etmek
einparken – parkte ein – hat eingeparkt
Kayıtlı durumun yükleniyor.

park etmek
Bir aracı, özellikle arabayı, park yerine veya park edilecek boşluğa manevra yaparak yerleştirmek.
Er hat Schwierigkeiten, rückwärts in die enge Lücke einzuparken.
Dar boşluğa geri geri park etmekte zorlanıyor.
| ich | parke ein |
|---|---|
| du | parkst ein |
| er/sie/es | parkt ein |
| wir | parken ein |
| ihr | parkt ein |
| sie | parken ein |
| ich | parkte ein |
|---|---|
| du | parktest ein |
| er/sie/es | parkte ein |
| wir | parkten ein |
| ihr | parktet ein |
| sie | parkten ein |
| ich | habe eingeparkt |
|---|---|
| du | hast eingeparkt |
| er/sie/es | hat eingeparkt |
| wir | haben eingeparkt |
| ihr | habt eingeparkt |
| sie | haben eingeparkt |
| du | park ein! parke ein! |
|---|---|
| ihr | parkt ein! |
| Sie | parken Sie ein! |
| ich | hatte eingeparkt |
|---|---|
| du | hattest eingeparkt |
| er/sie/es | hatte eingeparkt |
| wir | hatten eingeparkt |
| ihr | hattet eingeparkt |
| sie | hatten eingeparkt |
| ich | werde einparken |
|---|---|
| du | wirst einparken |
| er/sie/es | wird einparken |
| wir | werden einparken |
| ihr | werdet einparken |
| sie | werden einparken |
| ich | parke ein |
|---|---|
| du | parkest ein |
| er/sie/es | parke ein |
| wir | parken ein |
| ihr | parket ein |
| sie | parken ein |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | parkte ein |
|---|---|
| du | parktest ein |
| er/sie/es | parkte ein |
| wir | parkten ein |
| ihr | parktet ein |
| sie | parkten ein |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | einparken |
|---|---|
| zu ile | einzuparken |
| Partizip I | einparkend |
| Partizip II | eingeparkt |
“Einparken” (park etmek) ayrılabilen bir fiildir. “Ein-” ön eki, bu durumda park yerine olmak üzere kapalı bir alana doğru hareketi vurgular. Ana cümlede ön ek cümlenin sonunda bulunur.
Ich parke schnell am Straßenrand ein.
Yol kenarına hızlıca park ediyorum.
Ayrılabilen bir fiil olarak “einparken” cümle türüne göre biçim değiştirir. Ana cümlede ayrılır, yan cümlede birleşik kalır ve “zu” ile kullanılan mastarda “zu” fiilin ortasında bulunur.
Sie parkt ihr Auto ein.
Arabayı park ediyor.
Ich warte, bis sie ihr Auto eingeparkt hat.
Arabayı park etmesini bekliyorum.
Es ist nicht leicht, hier einzuparken.
Buraya park etmek kolay değil.
“Einparken” fiili, manevranın yönünü veya nasıl yapıldığını anlatan zarflarla sıkça kullanılır. “Rückwärts einparken” (geri geri park etmek), “vorwärts einparken” (ileri doğru park etmek) ve “seitwärts einparken” (yanlamasına park etmek) yaygın kullanımlardır.
In der Fahrschule lernt man, rückwärts seitwärts einzuparken.
Sürücü kursunda geri geri yanlamasına park etmeyi öğrenirsin.
park etmek
Her iki kelime de bir arabayı park yerine bırakmakla ilgili olabilir. “Einparken” (park etmek) özellikle park yerine manevra yapmayı vurgular; “parken” (park etmek) ise bütün süreci ya da arabanın park edildikten sonraki durumunu anlatır. Park yerine girme hareketi için “einparken”, arabayı orada bırakma için “parken” uygundur.

Ich musste langsam einparken, weil die Parklücke sehr eng war.
Park yeri çok dar olduğu için yavaşça park etmem gerekti.
Nach dem Einparken parkte ich das Auto den ganzen Nachmittag auf dem Parkplatz.
Arabayı park ettikten sonra bütün öğleden sonra otoparkta bıraktım.