
einparken
parkować
Manewrować pojazdem, zwłaszcza samochodem, tak aby wjechać na miejsce parkingowe lub na parking.
Er hat Schwierigkeiten, rückwärts in die enge Lücke einzuparken.
Ma trudności z parkowaniem tyłem w ciasnym miejscu.
parkować
einparken – parkte ein – hat eingeparkt
Wczytuję zapisany stan.

parkować
Manewrować pojazdem, zwłaszcza samochodem, tak aby wjechać na miejsce parkingowe lub na parking.
Er hat Schwierigkeiten, rückwärts in die enge Lücke einzuparken.
Ma trudności z parkowaniem tyłem w ciasnym miejscu.
| ich | parke ein |
|---|---|
| du | parkst ein |
| er/sie/es | parkt ein |
| wir | parken ein |
| ihr | parkt ein |
| sie | parken ein |
| ich | parkte ein |
|---|---|
| du | parktest ein |
| er/sie/es | parkte ein |
| wir | parkten ein |
| ihr | parktet ein |
| sie | parkten ein |
| ich | habe eingeparkt |
|---|---|
| du | hast eingeparkt |
| er/sie/es | hat eingeparkt |
| wir | haben eingeparkt |
| ihr | habt eingeparkt |
| sie | haben eingeparkt |
| du | park ein! parke ein! |
|---|---|
| ihr | parkt ein! |
| Sie | parken Sie ein! |
| ich | hatte eingeparkt |
|---|---|
| du | hattest eingeparkt |
| er/sie/es | hatte eingeparkt |
| wir | hatten eingeparkt |
| ihr | hattet eingeparkt |
| sie | hatten eingeparkt |
| ich | werde einparken |
|---|---|
| du | wirst einparken |
| er/sie/es | wird einparken |
| wir | werden einparken |
| ihr | werdet einparken |
| sie | werden einparken |
| ich | parke ein |
|---|---|
| du | parkest ein |
| er/sie/es | parke ein |
| wir | parken ein |
| ihr | parket ein |
| sie | parken ein |
Używany w mowie zależnej.
| ich | parkte ein |
|---|---|
| du | parktest ein |
| er/sie/es | parkte ein |
| wir | parkten ein |
| ihr | parktet ein |
| sie | parkten ein |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | einparken |
|---|---|
| z zu | einzuparken |
| Partizip I | einparkend |
| Partizip II | eingeparkt |
„Einparken” (parkować) to czasownik rozdzielnie złożony. Przedrostek „ein-” podkreśla ruch do zamkniętej przestrzeni, w tym przypadku na miejsce parkingowe. W zdaniu głównym przedrostek znajduje się na końcu.
Ich parke schnell am Straßenrand ein.
Szybko parkuję przy poboczu.
Jako czasownik rozdzielnie złożony „einparken” (parkować) zmienia swoją formę zależnie od rodzaju zdania. W zdaniu głównym rozdziela się, w zdaniu podrzędnym pozostaje razem, a w bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” znajduje się w środku.
Sie parkt ihr Auto ein.
Ona parkuje samochód.
Ich warte, bis sie ihr Auto eingeparkt hat.
Czekam, aż zaparkuje samochód.
Es ist nicht leicht, hier einzuparken.
Nie jest łatwo tutaj zaparkować.
Czasownik „einparken” (parkować) często łączy się z przysłówkami opisującymi kierunek lub sposób manewru. Typowe połączenia to „rückwärts einparken” (parkować tyłem), „vorwärts einparken” (parkować przodem) i „seitwärts einparken” (parkować równolegle).
In der Fahrschule lernt man, rückwärts seitwärts einzuparken.
W szkole jazdy uczysz się parkować tyłem równolegle.
parkować
Oba słowa mogą odnosić się do zostawienia samochodu na miejscu parkingowym. „Einparken” (parkować) podkreśla przede wszystkim manewrowanie przy wjeżdżaniu na miejsce, natomiast „parken” (parkować) oznacza cały proces albo późniejszy stan. „Einparken” (parkować) pasuje do wjeżdżania na miejsce, a „parken” (parkować) do pozostawienia tam samochodu.

Ich musste langsam einparken, weil die Parklücke sehr eng war.
Musiałem powoli wjeżdżać na miejsce, bo było bardzo wąskie.
Nach dem Einparken parkte ich das Auto den ganzen Nachmittag auf dem Parkplatz.
Po zaparkowaniu zostawiłem samochód na parkingu przez całe popołudnie.