
hm
hım
Birinin düşündüğünü, tereddüt ettiğini veya ne söyleyeceğini henüz bilmediğini bildirir.
Hm, lass mich kurz überlegen.
Hım, bir düşüneyim.
hım
Kayıtlı durumun yükleniyor.

hım
Birinin düşündüğünü, tereddüt ettiğini veya ne söyleyeceğini henüz bilmediğini bildirir.
Hm, lass mich kurz überlegen.
Hım, bir düşüneyim.

hımm
Şüphe, çekince veya doğrudan söylenmeyen bir ret bildirir.
Hm, ich glaube kaum, dass dein Plan funktioniert.
Hımm, planının işe yarayacağını pek sanmıyorum.

hı
Soru sorar gibi bir ses tonuyla söylendiğinde bir şeyin anlaşılmadığını veya tekrar edilmesinin beklendiğini bildirir.
Hm, was hast du gerade gesagt?
Hı, az önce ne dedin?

mmm
Özellikle yemek yerken duyulan keyfi veya hazzı bildirir.
Hm, schmeckt dieser Kuchen gut!
Mmm, bu pasta ne kadar güzelmiş!
“Hm” (hım) çoğu zaman asıl cümleden önce gelir ve virgülle ayrılır. Cümlenin bir ögesi değildir; bu yüzden ardından gelen cümlenin kelime sırasını değiştirmez.
Hm, ich brauche noch etwas Zeit.
Hım, biraz daha zamana ihtiyacım var.
“Hm” (hım) konuşma diline özgüdür. Yazılı konuşmalarda ve özel mesajlarda kişinin tepkisini duyulur hâle getirir; ciddi ve nesnel anlatımlarda alışılmış değildir.
„Hm, darüber muss ich erst nachdenken“, antwortete Lea.
“Hım, bunu önce düşünmem gerekiyor,” diye cevap verdi Lea.
Bir itirazdan önce “hm” (hımm) sıkça “aber” (ama) ile birlikte veya “ich bin nicht sicher” (emin değilim) gibi temkinli bir ifadenin önünde kullanılır. Böylece karşı çıkma hemen doğrudan söylenmez.
Hm, aber dafür haben wir doch gar nicht genug Geld.
Hımm, ama bunun için yeterli paramız yok ki.
Tekrar istemek için “hm” (hı) yükselen bir ses tonuyla söylenir. Yazılı konuşmalarda bu amaçla tek başına soru işaretiyle de kullanılabilir.
Hm? Kannst du den letzten Satz bitte wiederholen?
Hı? Son cümleyi lütfen tekrar eder misin?
Yemek yerken “hm” (mmm) çoğu zaman “lecker” (lezzetli) ile başlayan kısa bir ünlemden veya “gut schmecken” (tadı güzel olmak) ile yapılan bir övgüden önce gelir. Bu kelimeler, yazılı bir konuşmada yemekten hoşlanıldığını gösterir.
Hm, lecker, die Erdbeeren sind ganz frisch!
Mmm, lezzetli, çilekler çok taze!
yani
Her iki kelime de bir öneriye verilen tereddütlü cevabı başlatabilir. “Hm” (hım), kişinin kendi değerlendirmesini daha açık bırakır. “Naja” (yani) ise genellikle şüphe, çekince veya sınırlı bir onay gösterir. Hâlâ düşünüyorsan “hm”, öneri seni tam olarak ikna etmiyorsa “naja” kullan.

Hm, ich weiß noch nicht, ob der Vorschlag überzeugt.
Hım, bu önerinin ikna edici olup olmadığını henüz bilmiyorum.
Naja, der Vorschlag ist noch nicht ganz überzeugend.
Yani, bu öneri henüz tam olarak ikna edici değil.