
hm
Wyraża, że ktoś się zastanawia, waha lub jeszcze nie wie, co powiedzieć.
Hm, lass mich kurz überlegen.
Hm, daj mi chwilę pomyśleć.
Wczytuję zapisany stan.

Wyraża, że ktoś się zastanawia, waha lub jeszcze nie wie, co powiedzieć.
Hm, lass mich kurz überlegen.
Hm, daj mi chwilę pomyśleć.

Wyraża wątpliwość, zastrzeżenia lub powściągliwą odmowę.
Hm, ich glaube kaum, dass dein Plan funktioniert.
Hm, bardzo wątpię, czy twój plan się powiedzie.

co?
Wypowiedziane pytającym tonem wyraża, że ktoś czegoś nie zrozumiał lub oczekuje powtórzenia.
Hm, was hast du gerade gesagt?
Co? Co właśnie powiedziałeś?

mniam
Wyraża zadowolenie lub przyjemność, szczególnie podczas jedzenia.
Hm, schmeckt dieser Kuchen gut!
Mniam, to ciasto jest pyszne!
„Hm” (hm) często stoi przed właściwym zdaniem i jest wtedy oddzielone od niego przecinkiem. Nie jest częścią zdania, dlatego nie zmienia szyku wyrazów w następującym po nim zdaniu.
Hm, ich brauche noch etwas Zeit.
Hm, potrzebuję jeszcze trochę czasu.
„Hm” (hm) jest typowe dla języka mówionego. W dialogach pisanych i prywatnych wiadomościach pozwala usłyszeć reakcję danej osoby; w rzeczowych sprawozdaniach jest nietypowe.
„Hm, darüber muss ich erst nachdenken“, antwortete Lea.
„Hm, muszę się nad tym najpierw zastanowić” — odpowiedziała Lea.
Przed sprzeciwem „hm” (hm) często występuje razem z „aber” (ale) albo przed ostrożnym sformułowaniem „ich bin nicht sicher” (nie jestem pewien lub pewna). Dzięki temu odmowa nie zostaje od razu wyrażona wprost.
Hm, aber dafür haben wir doch gar nicht genug Geld.
Hm, ale przecież wcale nie mamy na to dość pieniędzy.
Jako prośbę o powtórzenie „hm” (co?) wymawia się z rosnącą intonacją. W pisanych dialogach może występować samodzielnie ze znakiem zapytania.
Hm? Kannst du den letzten Satz bitte wiederholen?
Co? Czy możesz powtórzyć ostatnie zdanie?
Podczas jedzenia „hm” (mniam) często stoi przed krótkim wykrzyknieniem z „lecker” (pyszny) albo przed pochwałą z użyciem „gut schmecken” (dobrze smakować). W pisanym dialogu takie słowa pokazują, że chodzi o przyjemność z jedzenia.
Hm, lecker, die Erdbeeren sind ganz frisch!
Mniam, pyszne, te truskawki są zupełnie świeże!
no cóż / trudno / hmm
Oba słowa mogą wprowadzać niezdecydowaną odpowiedź na propozycję. „Hm” (hm) raczej pozostawia własną ocenę otwartą, podczas gdy „naja” (no cóż) zazwyczaj już sygnalizuje wątpliwość, zastrzeżenia lub tylko częściową zgodę. Użyj „hm” (hm), gdy jeszcze się zastanawiasz, a „naja” (no cóż), gdy propozycja nie do końca cię przekonuje.

Hm, ich weiß noch nicht, ob der Vorschlag überzeugt.
Hm, jeszcze nie wiem, czy ta propozycja jest przekonująca.
Naja, der Vorschlag ist noch nicht ganz überzeugend.
No cóż, ta propozycja nie jest jeszcze całkiem przekonująca.