
äh
ee
Konuşma dilinde kısa bir düşünme arası vermek, kararsızlığı veya tereddüdü belirtmek için kullanılır.
Äh, ich weiß leider nicht, wie das funktioniert.
Ee, bunun nasıl çalıştığını ne yazık ki bilmiyorum.
ee
Kayıtlı durumun yükleniyor.

ee
Konuşma dilinde kısa bir düşünme arası vermek, kararsızlığı veya tereddüdü belirtmek için kullanılır.
Äh, ich weiß leider nicht, wie das funktioniert.
Ee, bunun nasıl çalıştığını ne yazık ki bilmiyorum.
“Äh” (ee) bir cümlenin başında veya cümlenin ortasında bulunabilir. Cümlenin asıl yapısına dâhil değildir; bu yüzden fiilin yerini değiştirmez.
Äh, morgen habe ich schon einen Termin.
Ee, yarın zaten bir randevum var.
Morgen habe ich, äh, schon einen Termin.
Yarın, ee, zaten bir randevum var.
“Äh” (ee), sık sık yanlış söylenen bir bilgi ile hemen ardından gelen düzeltme arasında kullanılır. Bu sırada cümleye yeniden başlaman gerekmez.
Wir treffen uns am Dienstag, äh, am Mittwoch.
Salı günü, ee, çarşamba günü buluşuyoruz.
Bir konuşmayı yazıya geçirirken cümlenin içine giren “äh” (ee) ifadesini virgüllerle cümlenin geri kalanından ayırabilirsin. Böylece cümle, araya giren duraksamaya rağmen kolay okunur.
Ich habe den Schlüssel, äh, in meiner Jacke gelassen.
Anahtarı, ee, ceketimin içinde bıraktım.
hım
Her iki ünlem de tereddüt sırasında düşünmek için kısa bir ara verildiğini gösterebilir. “Äh” (ee) çoğunlukla doğru kelimeleri ararken konuşmayı sürdürmeye yarar; “hm” (hım) ise kişinin söylenenleri düşündüğünü veya seçenekleri tarttığını gösterir. İfade kurarken takılıyorsan “äh”, henüz karar vermediğin bir konu üzerinde düşünüyorsan “hm” kullan.

Äh, ich wollte dich fragen, ob du morgen Zeit hast.
Ee, sana yarın vaktin olup olmadığını soracaktım.
Hm, ich überlege noch, ob ich morgen wirklich Zeit habe.
Hım, yarın gerçekten vaktim olup olmadığını hâlâ düşünüyorum.