
die Anschuldigung
اتهام
ادعا یا سرزنشی مبنی بر اینکه کسی کار نادرست، مجرمانه یا غیراخلاقیای انجام داده است.
Er wies die Anschuldigung, Firmengelder veruntreut zu haben, entschieden zurück.
او قاطعانه اتهام اختلاس از پول شرکت را رد کرد.
اتهام
die Anschuldigung, die Anschuldigungen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

اتهام
ادعا یا سرزنشی مبنی بر اینکه کسی کار نادرست، مجرمانه یا غیراخلاقیای انجام داده است.
Er wies die Anschuldigung, Firmengelder veruntreut zu haben, entschieden zurück.
او قاطعانه اتهام اختلاس از پول شرکت را رد کرد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Anschuldigungen |
| Genitiv | der Anschuldigung |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Anschuldigung | die Anschuldigungen |
| Akkusativ | die Anschuldigung | die Anschuldigungen |
| Dativ | der Anschuldigung | den Anschuldigungen |
| Genitiv | der Anschuldigung | der Anschuldigungen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
این واژه از فعل «anschuldigen» (متهم کردن) گرفته شده که از «an-» (پیشوند) و «Schuld» (تقصیر) تشکیل شده است. معنای تحتاللفظی آن این است که تقصیر چیزی را به گردن کسی انداخت. پسوند «-ung» فعل را به اسم تبدیل میکند.
Er wurde des Diebstahls angeschuldigt.
او به دزدی متهم شد.
واژه «Anschuldigung» (اتهام) اغلب با فعلهای مشخصی به کار میرود: میتوان اتهامی را «erheben» (مطرح کردن)، «vorbringen» (پیش کشیدن)، «zurückweisen» (رد کردن)، «bestreiten» (انکار کردن) یا در برابرش «dagegen verteidigen» (از خود دفاع کردن) کرد.
Die Politikerin musste sich gegen schwere Anschuldigungen verteidigen.
آن سیاستمدار مجبور شد در برابر اتهامهای سنگین از خودش دفاع کند.
Er hat alle Anschuldigungen sofort zurückgewiesen.
او همه اتهامها را فوراً رد کرد.
فردی که متهم میشود با حرف اضافهٔ «gegen» (علیه) معرفی میشود. محتوای اتهام اغلب در جملهوارهای وابسته با «dass» (که) یا در ساختار مصدری با «zu» (نشانگر مصدر) میآید.
Die Anschuldigung, er habe gelogen, traf ihn sehr.
این اتهام که او دروغ گفته بود، خیلی او را آزرد.
Es gab Anschuldigungen gegen den Manager.
اتهامهایی علیه مدیر مطرح شد.
سرزنش / اتهام
«Vorwurf» (سرزنش / اتهام) و «Anschuldigung» (اتهام) هر دو میتوانند رفتار نادرستی را به کسی نسبت دهند. «Anschuldigung» با تأکید بیشتری ادعای انجام دادنِ عملی مشخص و نادرست را مطرح میکند. «Vorwurf» نیز میتواند همین معنا را داشته باشد، اما به انتقاد شخصی یا توبیخ هم گفته میشود، بدون اینکه لزوماً انجام دادنِ عمل مشخصی ادعا شود.

Er erhob gegen sie die Anschuldigung, Geld aus der Kasse genommen zu haben.
او آن زن را متهم کرد که از صندوق پول برداشته است.
Er machte ihr den Vorwurf, ihn vor den Gästen nicht unterstützt zu haben.
او بهخاطر اینکه جلوی مهمانها از او حمایت نکرده بود، او را سرزنش کرد.