
herauf
بالا به اینجا
حرکتی از پایین به بالا، بهسوی گوینده یا نقطهٔ مرجع مشخصی را نشان میدهد.
Komm bitte herauf, ich bin im zweiten Stock.
لطفاً بیا بالا، من طبقهٔ دوم هستم.
بالا به اینجا
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

بالا به اینجا
حرکتی از پایین به بالا، بهسوی گوینده یا نقطهٔ مرجع مشخصی را نشان میدهد.
Komm bitte herauf, ich bin im zweiten Stock.
لطفاً بیا بالا، من طبقهٔ دوم هستم.
«Herauf» (بالا به اینجا) از «her» (بهسوی گوینده یا نقطهٔ مرجع) و «auf» (به بالا) تشکیل شده است. «Her» جهت حرکت بهسوی فردی را نشان میدهد که صحبت میکند یا نقطهٔ مرجعی را که در ذهن است، مشخص میکند و «auf» حرکت به سمت بالا را نشان میدهد.
Die Kinder liefen die Treppe herauf.
بچهها از پلهها بالا دویدند.
Von unten rief jemand zu uns herauf.
کسی از پایین بهسوی ما صدا زد.
«Herauf» (بالا به اینجا) حرکت رو به بالایی را توصیف میکند که بهسوی گوینده یا مکانی مهم در گفتوگوست. لازم نیست نقطهٔ مرجع همیشه صریحاً گفته شود.
Aus dem Keller drang kalte Luft herauf.
هوای سرد از زیرزمین بالا میآمد.
Sie stieg vom Garten herauf und klopfte an die Tür.
او از باغ بالا آمد و در زد.
«Herauf» (بالا به اینجا) اغلب با فعلهای حرکتی مانند «kommen» (آمدن)، «steigen» (بالا رفتن)، «gehen» (رفتن) یا «laufen» (دویدن یا راه رفتن) میآید. این واژه میتواند بهتنهایی بیاید یا همراه با یک فعل، جهت حرکت را دقیقتر مشخص کند.
Der Hund kam die Treppe herauf.
سگ از پلهها بالا آمد.
Nach kurzer Zeit lief er den Hügel herauf.
پس از مدت کوتاهی، او از تپه بالا دوید.
بهسمت بالا
«Hinauf» (بهسمت بالا) و «herauf» (بالا به اینجا) حرکت رو به بالا را توصیف میکنند. «Hinauf» وقتی مناسب است که به بالا رفتن از پایین نگاه میکنیم. «Herauf» وقتی مناسب است که شخصی که در بالا منتظر است، نقطهٔ مرجع باشد. بنابراین هنگام روایت، بسته به دیدگاه انتخابشده، میتوان همین حرکت را با هر دو واژه توصیف کرد.

Ich stand oben bei Anna, und Paul kam die Treppe zu uns herauf.
من پیش آنا در طبقهٔ بالا ایستاده بودم و پاول از پلهها پیش ما بالا آمد.
Ich stand unten im Flur, und Paul ging die Treppe zu Anna hinauf.
من پایینِ راهرو ایستاده بودم و پاول از پلهها پیش آنا بالا رفت.