
hinauf
بهسمت بالا
حرکتی بهسمت بالا، از موقعیتی پایینتر به موقعیتی بالاتر را میرساند و اغلب از دیدگاه کسی است که از گوینده دور میشود.
Wir sind langsam den steilen Bergpfad hinauf gewandert.
آهسته از مسیر شیبدار کوه بالا رفتیم.
بهسمت بالا
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

بهسمت بالا
حرکتی بهسمت بالا، از موقعیتی پایینتر به موقعیتی بالاتر را میرساند و اغلب از دیدگاه کسی است که از گوینده دور میشود.
Wir sind langsam den steilen Bergpfad hinauf gewandert.
آهسته از مسیر شیبدار کوه بالا رفتیم.
این واژه از «hin» (بهسمت دور از گوینده) و «auf» (بهسمت بالا) ساخته شده است. «Hin» حرکت بهسمت دور از گوینده را توصیف میکند و «auf» جهت رو به بالا را نشان میدهد.
Schau mal, wie die Katze den Baum hinauf klettert!
نگاه کن گربه چطور از درخت بالا میرود!
«Hinauf» (بهسمت بالا) اغلب بهعنوان پیشوند جداشدنی با فعلهای حرکتی میآید؛ برای مثال «hinaufgehen» (بالا رفتن)، «hinauffahren» (با وسیله بالا رفتن) یا «hinaufsteigen» (از جایی بالا رفتن). در جملهٔ اصلی، «hinauf» در پایان جمله میآید.
Wir fahren mit dem Aufzug in den zehnten Stock hinauf.
با آسانسور به طبقهٔ دهم میرویم.
برای نام بردن از مسیر یا مقصد حرکت رو به بالا، اغلب اسمی در Akkusativ پیش از «hinauf» میآید. نمونههای رایج «die Treppe hinauf» (از پلهها بالا) و «den Berg hinauf» (از کوه بالا) هستند.
Er lief die Treppe schnell hinauf, weil er spät dran war.
چون دیرش شده بود، تند از پلهها بالا دوید.
بالا
هر دو واژه حرکتی رو به بالا را بیان میکنند. «hinauf» شکل کامل است و میتواند بر حرکتی به دور از گوینده تأکید کند؛ «rauf» شکل کوتاه و محاورهای «hinauf» یا «herauf» است و اغلب این دیدگاه را مشخص نمیکند. در زبان معیار خنثی، «hinauf» مناسبتر است، اما در گفتوگو «rauf» کاربرد زیادی دارد.

Die Kinder gingen die Treppe hinauf, während ich unten blieb.
بچهها از پلهها بالا رفتند، در حالی که من پایین ماندم.
Die Kinder gingen die Treppe rauf, während ich unten blieb.
بچهها از پلهها بالا رفتند، در حالی که من پایین ماندم.