
herrje
ای بابا
ندایی که بسته به موقعیت، شگفتی، درماندگی، تأسف یا کمی دلخوری را بیان میکند.
Herrje, wie konnte das nur passieren?
ای بابا، چطور ممکن است این اتفاق افتاده باشد؟
ای بابا
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

ای بابا
ندایی که بسته به موقعیت، شگفتی، درماندگی، تأسف یا کمی دلخوری را بیان میکند.
Herrje, wie konnte das nur passieren?
ای بابا، چطور ممکن است این اتفاق افتاده باشد؟
«Herrje» (ای بابا) اغلب در ابتدای جمله میآید و سپس با ویرگول از بقیهٔ جمله جدا میشود. وقتی بهتنهایی به کار میرود، معمولاً بعد از آن علامت تعجب میآید.
Herrje, warum hast du mir das nicht früher gesagt?
ای بابا، چرا این را زودتر به من نگفتی؟
Herrje! Jetzt habe ich den Schlüssel vergessen.
ای بابا! حالا کلید را فراموش کردهام.
«Herrje» (ای بابا) بیشتر در زبان گفتاری و نسبتاً محاورهای به کار میرود. این واژه معمولاً لحنی ملایم دارد و به همین دلیل میتواند در موقعیتهای دوستانه یا طنزآمیز هم استفاده شود.
Herrje, das war ja eine Aufregung wegen eines kleinen Fehlers!
ای بابا، برای یک اشتباه کوچک چه هیاهویی راه افتاد!
اینکه «Herrje» (ای بابا) چه واکنشی را بیان میکند، اغلب از جملهٔ بعدی و لحن گوینده مشخص میشود: هنگام بروز مشکلی، نگران یا تأسفآمیز به نظر میرسد؛ در واکنش به خبری غیرمنتظره، شگفتزده است؛ و در موقعیتی آزاردهنده، کلافه به نظر میرسد.
Herrje, der arme Mann muss schon wieder ins Krankenhaus.
ای بابا، آن مرد بیچاره دوباره باید به بیمارستان برود.
Herrje, musst du denn immer so laut telefonieren?
ای بابا، مگر تو همیشه باید اینقدر بلند با تلفن صحبت کنی؟
آه
در برابر یک خبر بد، «ach» (آه) و «herrje» (ای بابا) هر دو میتوانند تأسف را بیان کنند. در مورد «ach» اغلب فقط لحن مشخص میکند که شخص متأسف است یا صرفاً خبر را دریافت میکند. «Herrje» واکنش عاطفی را روشنتر میکند و زمانی مناسب است که بخواهید نشان دهید این خبر شما را تحتتأثیر قرار داده است.

Herrje, das tut mir leid mit deinem kranken Hund.
ای بابا، از شنیدن خبر بیماری سگت متأسفم.
Ach, das tut mir leid mit deinem kranken Hund.
آه، از شنیدن خبر بیماری سگت متأسفم.