
nu
الان
شکل محاورهای و منطقهایِ رایجِ «nun» (اکنون) به معنای «jetzt» (الان) یا «in diesem Augenblick» (در همین لحظه).
Nu musst du dich aber entscheiden.
تو دیگر باید همین حالا تصمیم بگیری.
الان / خب
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

الان
شکل محاورهای و منطقهایِ رایجِ «nun» (اکنون) به معنای «jetzt» (الان) یا «in diesem Augenblick» (در همین لحظه).
Nu musst du dich aber entscheiden.
تو دیگر باید همین حالا تصمیم بگیری.

خب
شکل محاورهای و منطقهایِ رایجِ «nun» (اکنون) برای بیان گذار، نتیجهگیری یا ترغیب؛ بسته به بافت، تقریباً به معنای «also» (پس)، «dann» (آنوقت) یا «na gut» (خب، باشد) است.
Nu, dann fangen wir eben ohne ihn an.
خب، پس بدون او شروع میکنیم.
«Nu» (خب/الان) بخشی از زبان محاورهایِ دارای رنگوبوی منطقهای است و بهویژه در گونههای زبانی شمال و شرق آلمان رواج دارد. در متنهای رسمی و موقعیتهای رسمی، معمولاً نامناسب به نظر میرسد.
Nu, das war ja ein aufregender Tag!
خب، چه روز پرهیجانی بود!
«nu» (خب) در نقش واژهای گفتوگویی، اغلب در ابتدای جمله میآید و با ویرگول جدا میشود. وقتی معنای زمانی دارد، بخشی از جمله است و بدون ویرگول، پیش از فعل صرفشده یا در جایگاه مناسب دیگری در جمله میآید.
Nu, was machen wir mit dem kaputten Fahrrad?
خب، با دوچرخهٔ خراب چه کار کنیم؟
Nu beginnt die Besprechung.
جلسه حالا شروع میشود.
«nu» (خب) در کاربردِ انتقالی یا ترغیبکننده، اغلب واکنش، تصمیم یا گام بعدی در گفتوگو را پیش میآورد. معمولاً بلافاصله پس از آن پرسش، درخواست یا نتیجهگیری میآید.
Nu, wie geht es jetzt weiter?
خب، بعد چه میشود؟
Nu, mach schon, wir warten!
خب، زود باش، ما منتظریم!
اکنون / حالا / امروزه
هر دو واژه به لحظهٔ حال اشاره میکنند. «Jetzt» (اکنون) شکل معیار و خنثی است و در همهجا مناسب است، درحالیکه «nu» (الان) محاورهای است و در بعضی مناطق رواج دارد. در زبان معیار عمومی از «jetzt» استفاده کنید و «nu» را فقط وقتی به کار ببرید که لحن منطقهای یا خودمانی مناسب باشد.

Nu öffne bitte die Tür.
زود باش، در را باز کن.
Jetzt öffne bitte die Tür.
لطفاً همین حالا در را باز کن.