
die Tatsache
واقعیت
وضعیت یا رویدادی که میتوان ثابت کرد حقیقت دارد و واقعی بودنش پذیرفته شده است؛ یک واقعیت.
Es ist eine unbestreitbare Tatsache, dass der Klimawandel existiert.
این واقعیتی انکارناپذیر است که تغییرات اقلیمی وجود دارد.
واقعیت
die Tatsache, die Tatsachen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

واقعیت
وضعیت یا رویدادی که میتوان ثابت کرد حقیقت دارد و واقعی بودنش پذیرفته شده است؛ یک واقعیت.
Es ist eine unbestreitbare Tatsache, dass der Klimawandel existiert.
این واقعیتی انکارناپذیر است که تغییرات اقلیمی وجود دارد.

واقعیت این است که ...
عبارتی ثابت برای تأکید بر نکتهای انکارناپذیر یا برگرداندن بحث به واقعیتها.
Tatsache ist, dass wir ohne weitere Investitionen das Projekt nicht beenden können.
واقعیت این است که بدون سرمایهگذاری بیشتر نمیتوانیم پروژه را تمام کنیم.

کسی را در برابر عمل انجامشده قرار دادن
کسی را با وضعیتی روبهرو کردن که پیشتر اتفاق افتاده و دیگر نمیتوان آن را تغییر داد، بیآنکه از قبل به او اطلاع داده یا او را درگیر کرده باشند.
Sie hat einfach den Flug gebucht und mich damit vor vollendete Tatsachen gestellt.
او بهسادگی پرواز را رزرو کرد و با این کار مرا در برابر عمل انجامشده قرار داد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Tatsachen |
| Genitiv | der Tatsache |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Tatsache | die Tatsachen |
| Akkusativ | die Tatsache | die Tatsachen |
| Dativ | der Tatsache | den Tatsachen |
| Genitiv | der Tatsache | der Tatsachen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
این واژه از «Tat» (کار انجامشده) و «Sache» (چیز یا موضوع) ساخته شده است. «Tat» چیزی است که انجام شده؛ یعنی یک عمل. پس «Tatsache» (واقعیت) در معنای تحتاللفظی یعنی «Handlungs-Sache» (موضوعِ یک عمل)، وضعیتی که واقعاً رخ داده و بنابراین میتوان آن را ثابت کرد.
Es ist eine Tatsache, dass er den Vertrag unterschrieben hat.
این واقعیت دارد که او قرارداد را امضا کرده است.
«Tatsache» (واقعیت) اغلب برای آغاز کردن یک جملهٔ وابسته با «dass» (که) به کار میرود. ساخت «die Tatsache, dass ...» (این واقعیت که ...) در جمله نقش یک گروه اسمی را دارد.
Die Tatsache, dass er zu spät kam, hat alle geärgert.
این واقعیت که او دیر آمد، همه را ناراحت کرد.
Wir müssen die Tatsache akzeptieren, dass sich die Pläne geändert haben.
باید این واقعیت را بپذیریم که برنامهها تغییر کردهاند.
عبارت «Tatsache ist, dass ...» (واقعیت این است که ...) در آغاز جمله میآید تا بر نکتهای انکارناپذیر تأکید کند. این عبارت جملهٔ وابستهای را با «dass» (که) آغاز میکند و فعل صرفشده در آن در پایان جمله میآید.
Tatsache ist, dass die Frist morgen abläuft und wir noch nicht fertig sind.
واقعیت این است که مهلت فردا تمام میشود و ما هنوز کارمان را تمام نکردهایم.
اصطلاح «jemanden vor vollendete Tatsachen stellen» (کسی را در برابر عمل انجامشده قرار دادن) یک عبارت ثابت است. شخصی که غافلگیر میشود، همیشه در حالت Akkusativ میآید.
Er hat das Auto einfach gekauft und seine Frau damit vor vollendete Tatsachen gestellt.
او همینطوری ماشین را خرید و با این کار همسرش را در برابر عمل انجامشده قرار داد.
حقیقت
«die Wahrheit» (حقیقت) به این مربوط است که آیا یک گفته با واقعیت مطابقت دارد یا نه. اما «die Tatsache» (واقعیت) یک امر واقعِ مشخص و اثباتشده است. برای گفتهای صادقانه یا درست، «Wahrheit» مناسب است؛ برای وضعیتی قطعی، از «Tatsache» استفاده میشود.

Der Polizeibericht bestätigt die Tatsache, dass die Ampel rot war.
گزارش پلیس این واقعیت را تأیید میکند که چراغ راهنمایی قرمز بود.
Der Zeuge sagt über den Unfall die Wahrheit.
شاهد درباره تصادف حقیقت را میگوید.