
weil
زیرا
جملهوارهٔ وابستهای را آغاز میکند که دلیل یا علت عملِ جملهٔ اصلی را بیان میکند. فعل در جملهوارهٔ وابسته در پایان میآید.
Ich kann heute nicht kommen, weil ich krank bin.
امروز نمیتوانم بیایم، چون بیمارم.
زیرا
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

زیرا
جملهوارهٔ وابستهای را آغاز میکند که دلیل یا علت عملِ جملهٔ اصلی را بیان میکند. فعل در جملهوارهٔ وابسته در پایان میآید.
Ich kann heute nicht kommen, weil ich krank bin.
امروز نمیتوانم بیایم، چون بیمارم.

چون
در زبان گفتاری جملهای اصلی را آغاز میکند که دلیلی را بیان میکند. در این حالت فعل در جایگاه دوم میآید، مانند حرف ربط «denn» (چون).
Ich gehe schon mal vor, weil ich muss den Zug noch erwischen.
من جلوتر میروم، چون هنوز باید به قطار برسم.
«weil» (زیرا) بهعنوان حرف ربط وابستهساز، یک جملهوارهٔ وابسته را آغاز میکند. بنابراین فعل صرفشده باید همیشه در پایان جملهواره بیاید. این شکل در زبان نوشتاری و معیار درست است.
Ich lerne Deutsch, weil ich in Berlin arbeiten möchte.
من آلمانی یاد میگیرم، چون میخواهم در برلین کار کنم.
در زبان گفتاری، «weil» (چون) اغلب مانند حرف ربط جملهٔ اصلی به کار میرود. در این حالت فعل بلافاصله بعد از «weil» و در جایگاه دوم میآید. این کاربرد بسیار رایج است، اما گفتاری محسوب میشود.
Ich kann nicht mitkommen, weil ich muss noch lernen.
نمیتوانم همراهتان بیایم، چون هنوز باید درس بخوانم.
جایگاه فعل سبک زبانی را نشان میدهد. اگر فعل در پایان بیاید، زبان معیار است. اگر فعل بعد از «weil» (چون) در جایگاه دوم بیاید، گفتار محاورهای است. هنگام شنیدن به این نکته توجه کنید تا بافت را بهتر بفهمید.
Er kommt nicht mit, weil er müde ist.
او همراه ما نمیآید، چون خسته است.
Er kommt nicht mit, weil er ist müde.
او همراه ما نمیآید، چون خسته است.
چون / پس
«Denn» (چون) و «weil» (زیرا) هر دو دلیل را بیان میکنند. بعد از «denn» یک جملهٔ اصلی با ترتیب معمول واژهها میآید، درحالیکه «weil» جملهوارهای وابسته را آغاز میکند و معمولاً فعل را به پایان آن میبرد. برای پیوند دادن دو جملهٔ اصلی از «denn» و برای بیان دلیلی در جملهوارهٔ وابسته از «weil» استفاده کنید.

Ich bleibe zu Hause, weil ich krank bin.
در خانه میمانم، چون مریضم.
Ich bleibe zu Hause, denn ich bin krank.
در خانه میمانم، چون مریضم.