
albern
wygłupiać się
Zachowywać się dziecinnie, nierozsądnie lub swobodnie i żartobliwie.
Die Kinder alberten im Wohnzimmer.
Dzieci wygłupiały się w salonie.
wygłupiać się
albern – alberte – hat gealbert
Wczytuję zapisany stan.

wygłupiać się
Zachowywać się dziecinnie, nierozsądnie lub swobodnie i żartobliwie.
Die Kinder alberten im Wohnzimmer.
Dzieci wygłupiały się w salonie.
| ich | albere albre |
|---|---|
| du | alberst |
| er/sie/es | albert |
| wir | albern |
| ihr | albert |
| sie | albern |
| ich | alberte |
|---|---|
| du | albertest |
| er/sie/es | alberte |
| wir | alberten |
| ihr | albertet |
| sie | alberten |
| ich | habe gealbert |
|---|---|
| du | hast gealbert |
| er/sie/es | hat gealbert |
| wir | haben gealbert |
| ihr | habt gealbert |
| sie | haben gealbert |
| du | albere! alber!, albre! |
|---|---|
| ihr | albert! |
| Sie | albern Sie! |
| ich | hatte gealbert |
|---|---|
| du | hattest gealbert |
| er/sie/es | hatte gealbert |
| wir | hatten gealbert |
| ihr | hattet gealbert |
| sie | hatten gealbert |
| ich | werde albern |
|---|---|
| du | wirst albern |
| er/sie/es | wird albern |
| wir | werden albern |
| ihr | werdet albern |
| sie | werden albern |
| ich | albere albre |
|---|---|
| du | alberst |
| er/sie/es | albere albre |
| wir | albern |
| ihr | albert |
| sie | albern |
Używany w mowie zależnej.
| ich | alberte |
|---|---|
| du | albertest |
| er/sie/es | alberte |
| wir | alberten |
| ihr | albertet |
| sie | alberten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | albern |
|---|---|
| z zu | zu albern |
| Partizip I | albernd |
| Partizip II | gealbert |
„Albern” (wygłupiać się) występuje zazwyczaj bez dopełnienia w Akkusativie. Osoby uczestniczące w tej czynności można wskazać za pomocą „mit” (z), szczególnie w połączeniu „mit jemandem albern” (wygłupiać się z kimś).
Der Junge alberte den ganzen Nachmittag mit seiner Cousine.
Chłopiec przez całe popołudnie wygłupiał się ze swoją kuzynką.
„albern” (wygłupiać się) często występuje z określeniami miejsca, czasu lub grupy, na przykład podczas zabawy, na przerwie lub z przyjaciółmi. Częstym połączeniem z tym czasownikiem jest także „herumalbern” (wygłupiać się).
Die Schüler alberten in der Pause mit ihren Freunden.
Uczniowie wygłupiali się na przerwie ze swoimi przyjaciółmi.
„Albern” (wygłupiać się) jest używane szczególnie w mówionym języku codziennym i często opisuje przejściową sytuację, która nie jest traktowana poważnie.
Wir alberten kurz, bevor der Film begann.
Przez chwilę się wygłupialiśmy, zanim zaczął się film.
żartować
Oba słowa mogą opisywać swobodną, niepoważną sytuację. „Scherzen” (żartować) podkreśla humorystyczną wypowiedź i może brzmieć powściągliwie, natomiast „albern” (wygłupiać się) podkreśla dziecinne, pełne swobody zachowanie. Używaj „scherzen” (żartować), gdy chodzi o żart, a „albern” (wygłupiać się), gdy chodzi o wyraźnie nierozsądne zachowanie.

Die Freunde alberten beim Essen und machten ständig Quatsch.
Przy jedzeniu przyjaciele wygłupiali się i ciągle robili głupstwa.
Die Freunde scherzten beim Essen über ihre Reisepläne.
Przy jedzeniu przyjaciele żartowali ze swoich planów podróży.