
die Anfechtung
zaskarżenie
Czynność prawna polegająca na zakwestionowaniu ważności decyzji, umowy lub testamentu w celu uznania go za nieważny.
Die Anfechtung des Wahlergebnisses wurde vom Gericht abgewiesen.
Sąd oddalił zaskarżenie wyniku wyborów.
zaskarżenie / pokusa
die Anfechtung, die Anfechtungen
Wczytuję zapisany stan.

zaskarżenie
Czynność prawna polegająca na zakwestionowaniu ważności decyzji, umowy lub testamentu w celu uznania go za nieważny.
Die Anfechtung des Wahlergebnisses wurde vom Gericht abgewiesen.
Sąd oddalił zaskarżenie wyniku wyborów.

wewnętrzna rozterka
Silna pokusa albo okres głębokich wątpliwości natury psychicznej lub duchowej i wewnętrznych zmagań. Tego określenia często używa się w kontekście religijnym lub psychologicznym.
In seinen Briefen schrieb der Mönch von seinen täglichen Anfechtungen.
W swoich listach mnich pisał o codziennych pokusach.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Anfechtungen |
| Genitiv | der Anfechtung |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Anfechtung | die Anfechtungen |
| Akkusativ | die Anfechtung | die Anfechtungen |
| Dativ | der Anfechtung | den Anfechtungen |
| Genitiv | der Anfechtung | der Anfechtungen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Die Anfechtung” (zaskarżenie, pokusa) pochodzi od czasownika „anfechten” (zaskarżać). Dosłownie oznacza on „kämpfen” (walczyć) przeciwko czemuś. Można więc prawnie walczyć z decyzją albo wewnętrznie zmagać się z wątpliwością.
Die Opposition ficht das Wahlergebnis an.
Opozycja zaskarża wynik wyborów.
Znaczenie rozpoznasz z kontekstu. Słowa takie jak „Gericht” (sąd), „Vertrag” (umowa), „Wahl” (wybory) lub „Testament” (testament) wskazują na znaczenie prawne. Słowa takie jak „Glaube” (wiara), „Zweifel” (wątpliwości), „Seele” (dusza) lub „Versuchung” (pokusa) wskazują na znaczenie psychiczne lub duchowe.
Die Anfechtung des Vertrags war erfolgreich.
Zaskarżenie umowy było skuteczne.
Der junge Priester litt unter inneren Anfechtungen.
Młody ksiądz cierpiał z powodu wewnętrznych rozterek.
W kontekście prawnym zaskarżenie często się „eingelegt” (wnosi) lub „erhoben” (wnosi). Sąd może „abweisen” (oddalić) zaskarżenie lub „stattgeben” (uwzględnić) je. Przedmiot zaskarżenia najczęściej występuje w Genitiv.
Gegen das Urteil wurde Anfechtung eingelegt.
Wniesiono zaskarżenie wyroku.
Die Anfechtung des Testaments durch die Erben wurde vom Gericht abgewiesen.
Sąd oddalił zaskarżenie testamentu wniesione przez spadkobierców.
Znaczenie „seelischer Zweifel” (wątpliwość natury duchowej lub psychicznej) należy do podniosłego stylu, często religijnego lub filozoficznego. W codziennej mowie tego określenia używa się rzadko.
In seiner Autobiografie schreibt er über die Anfechtungen seiner Jugend.
W autobiografii pisze o rozterkach swojej młodości.
sprzeczność / sprzeciw
„Widerspruch” (sprzeciw) jest formalnym odrzuceniem decyzji lub uchwały. „Anfechtung” (zaskarżenie) idzie dalej: podważa ważność decyzji, umowy lub testamentu i ma na celu uznanie ich za nieważne. Dlatego wobec decyzji składa się sprzeciw, gdy się ją odrzuca, a zaskarżeniem dąży się do uznania jej za nieważną.

Mit der Anfechtung des Vertrags wollte er dessen Gültigkeit bestreiten und ihn für ungültig erklären lassen.
Zaskarżeniem umowy chciał zakwestionować jej ważność i doprowadzić do uznania jej za nieważną.
Gegen den Bescheid legte sie Widerspruch ein, weil sie mit der Entscheidung nicht einverstanden war.
Złożyła sprzeciw wobec decyzji, ponieważ się z nią nie zgadzała.