
die Anmut
wdzięk
Harmonijny, elegancki i estetycznie przyjemny sposób poruszania się, przyjmowania pozy lub wygląd.
Die Tänzerin bewegte sich mit einer unglaublichen Anmut über die Bühne.
Tancerka poruszała się po scenie z niesamowitym wdziękiem.
wdzięk
die Anmut
Wczytuję zapisany stan.

wdzięk
Harmonijny, elegancki i estetycznie przyjemny sposób poruszania się, przyjmowania pozy lub wygląd.
Die Tänzerin bewegte sich mit einer unglaublichen Anmut über die Bühne.
Tancerka poruszała się po scenie z niesamowitym wdziękiem.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| Genitiv | der Anmut |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Anmut | – |
| Akkusativ | die Anmut | – |
| Dativ | der Anmut | – |
| Genitiv | der Anmut | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Anmut” (wdzięk) to słowo należące do podniosłego języka. Często używa się go w kontekstach literackich, poetyckich lub bardzo opisowych. W codziennym języku występuje raczej rzadko.
Ihre Bewegungen waren von einer seltenen Anmut.
Jej ruchy odznaczały się rzadkim wdziękiem.
„Anmut” (wdzięk) często łączy się z czasownikami takimi jak „besitzen” (posiadać) lub „sich bewegen mit” (poruszać się z). Typowe przymiotniki to „natürliche” (naturalna), „besondere” (szczególna) i „grazile” (pełna wdzięku).
Die Katze bewegte sich mit natürlicher Anmut durch den Garten.
Kot poruszał się po ogrodzie z naturalnym wdziękiem.
Er bewunderte die Anmut ihrer Haltung.
Podziwiał wdzięk jej postawy.
Przymiotnikiem utworzonym od tego rzeczownika jest „anmutig” (pełen wdzięku). Jeśli chcesz opisać osobę lub ruch jako elegancki, możesz użyć słowa „anmutig” (pełen wdzięku).
Die Tänzerin hatte eine sehr anmutige Ausstrahlung.
Tancerka miała bardzo pełną wdzięku prezencję.
elegancja
„Eleganz” (elegancja) i „Anmut” (wdzięk) oznaczają atrakcyjny, harmonijny wygląd lub sposób poruszania się. „Anmut” (wdzięk) podkreśla bardziej naturalną grację i lekkość, podczas gdy „Eleganz” (elegancja) wyraża także stylowe i wyrafinowane obycie. Przy swobodnym ruchu pasuje raczej „Anmut” (wdzięk), a do ubrania lub ogólnie wyrafinowanego stylu raczej „Eleganz” (elegancja).

Die Anmut ihrer Bewegungen fällt besonders auf, weil sie leicht und ganz natürlich tanzt.
Wdzięk jej ruchów szczególnie przyciąga uwagę, ponieważ tańczy lekko i zupełnie naturalnie.
Die Eleganz ihres Auftritts zeigt sich in der stilvollen Kleidung und ihrer ruhigen Haltung.
Elegancję jej wyglądu widać w stylowym ubraniu i spokojnej postawie.