
aufschreien
krzyknąć
Nagle wydać z siebie głośny krzyk, na przykład z bólu, strachu lub przerażenia.
Als sie sich am heißen Blech verbrannte, schrie sie vor Schmerz auf.
Kiedy oparzyła się o rozgrzaną blachę, krzyknęła z bólu.
krzyknąć / zaprotestować
aufschreien – schrie auf – hat aufgeschrien
Wczytuję zapisany stan.

krzyknąć
Nagle wydać z siebie głośny krzyk, na przykład z bólu, strachu lub przerażenia.
Als sie sich am heißen Blech verbrannte, schrie sie vor Schmerz auf.
Kiedy oparzyła się o rozgrzaną blachę, krzyknęła z bólu.

zaprotestować
Stanowczo i wyraźnie zaprotestować przeciwko czemuś lub wyrazić swoje oburzenie z tego powodu.
Als die Regierung die Renten kürzen wollte, schrien die Gewerkschaften auf.
Kiedy rząd chciał obniżyć emerytury, związki zawodowe zaprotestowały.
| ich | schreie auf |
|---|---|
| du | schreist auf |
| er/sie/es | schreit auf |
| wir | schreien auf |
| ihr | schreit auf |
| sie | schreien auf |
| ich | schrie auf |
|---|---|
| du | schriest auf |
| er/sie/es | schrie auf |
| wir | schrien auf |
| ihr | schriet auf |
| sie | schrien auf |
| ich | habe aufgeschrien |
|---|---|
| du | hast aufgeschrien |
| er/sie/es | hat aufgeschrien |
| wir | haben aufgeschrien |
| ihr | habt aufgeschrien |
| sie | haben aufgeschrien |
| du | schrei auf! schreie auf! |
|---|---|
| ihr | schreit auf! |
| Sie | schreien Sie auf! |
| ich | hatte aufgeschrien |
|---|---|
| du | hattest aufgeschrien |
| er/sie/es | hatte aufgeschrien |
| wir | hatten aufgeschrien |
| ihr | hattet aufgeschrien |
| sie | hatten aufgeschrien |
| ich | werde aufschreien |
|---|---|
| du | wirst aufschreien |
| er/sie/es | wird aufschreien |
| wir | werden aufschreien |
| ihr | werdet aufschreien |
| sie | werden aufschreien |
| ich | schreie auf |
|---|---|
| du | schreiest auf |
| er/sie/es | schreie auf |
| wir | schreien auf |
| ihr | schreiet auf |
| sie | schreien auf |
Używany w mowie zależnej.
| ich | schrie auf |
|---|---|
| du | schriest auf |
| er/sie/es | schrie auf |
| wir | schrien auf |
| ihr | schriet auf |
| sie | schrien auf |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | aufschreien |
|---|---|
| z zu | aufzuschreien |
| Partizip I | aufschreiend |
| Partizip II | aufgeschrien |
„Aufschreien” (krzyknąć) składa się z przedrostka „auf-” (przedrostek) i czasownika „schreien” (krzyczeć) i jest rozdzielnie złożony. W zdaniu głównym „auf” (cząstka czasownika rozdzielnie złożonego) stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” stoi między przedrostkiem a czasownikiem.
Vor Schreck schrie das Kind laut auf.
Dziecko głośno krzyknęło ze strachu.
Sie wusste nicht, warum der Mann plötzlich aufschrie.
Nie wiedziała, dlaczego mężczyzna nagle krzyknął.
Es ist verständlich, bei solchen Schmerzen aufzuschreien.
To zrozumiałe, że przy takim bólu ktoś krzyczy.
Przy spontanicznym krzyku często występują przyczyny fizyczne lub emocjonalne z „vor” (z powodu): można krzyknąć z bólu, strachu lub przerażenia.
Die Zuschauer schrien vor Angst auf, als der Artist kurz das Gleichgewicht verlor.
Widzowie krzyknęli ze strachu, gdy artysta na chwilę stracił równowagę.
W tym znaczeniu „aufschreien” (krzyknąć) zwykle opisuje krótką, mimowolną reakcję. Podmiotem jest zazwyczaj osoba, która wydaje z siebie krzyk.
Als plötzlich das Licht ausging, schrie meine Schwester auf.
Kiedy nagle zgasło światło, moja siostra krzyknęła.
W znaczeniu protestu „aufschreien” (zaprotestować) występuje zazwyczaj bez dopełnienia ani innego uzupełnienia. Podmiotem jest często grupa, taka jak „die Opposition” (opozycja), „die Branche” (branża) lub „die Öffentlichkeit” (opinia publiczna); przysłówki takie jak „empört” (oburzony) lub „laut” (głośno) podkreślają oburzenie.
Kaum waren die Pläne bekannt, schrie die Opposition empört auf.
Gdy tylko ogłoszono plany, opozycja oburzyła się i głośno zaprotestowała.
krzyczeć
Oba czasowniki opisują głośny krzyk z powodu bólu, strachu lub przerażenia. „Aufschreien” (krzyknąć) podkreśla, że krzyk wyrywa się nagle, natomiast „schreien” (krzyczeć) może również oznaczać wołanie przez dłuższy czas albo wielokrotne wołanie. W przypadku pojedynczego, spontanicznego dźwięku pasuje „aufschreien” (krzyknąć); jeśli wołanie trwa, zwykle lepiej pasuje „schreien” (krzyczeć).

Als das Kind stürzte, schrie es plötzlich vor Schmerzen auf.
Kiedy dziecko upadło, nagle krzyknęło z bólu.
Nach dem Sturz schrie das Kind mehrere Minuten vor Schmerzen.
Po upadku dziecko krzyczało z bólu przez kilka minut.