
der Barbar
barbarzyńca
Osoba uważana za niecywilizowaną, prymitywną, okrutną lub pozbawioną kultury.
Nur ein Barbar zerstört mutwillig Kunstwerke.
Tylko barbarzyńca niszczy dzieła sztuki z premedytacją.
barbarzyńca
der Barbar, die Barbaren
Wczytuję zapisany stan.

barbarzyńca
Osoba uważana za niecywilizowaną, prymitywną, okrutną lub pozbawioną kultury.
Nur ein Barbar zerstört mutwillig Kunstwerke.
Tylko barbarzyńca niszczy dzieła sztuki z premedytacją.

barbarzyńca
W starożytności określenie używane przez Greków i Rzymian wobec członków obcych ludów, którzy nie posługiwali się ich językiem i nie podzielali ich kultury.
Die Römer führten zahlreiche Kriege gegen die als Barbaren bezeichneten germanischen Stämme.
Rzymianie prowadzili liczne wojny przeciwko germańskim plemionom określanym jako barbarzyńcy.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Barbaren |
| Genitiv | des Barbaren |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Barbar | die Barbaren |
| Akkusativ | den Barbaren | die Barbaren |
| Dativ | dem Barbaren | den Barbaren |
| Genitiv | des Barbaren | der Barbaren |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Der Barbar” (barbarzyńca) należy do deklinacji N. Oznacza to, że we wszystkich przypadkach oprócz Nominativu liczby pojedynczej przyjmuje końcówkę „-en”.
Die Geschichte handelt von einem Kampf gegen einen Barbaren.
Ta historia opowiada o walce z barbarzyńcą.
Sie gab dem Barbaren keine Antwort.
Nie odpowiedziała barbarzyńcy.
Rzeczownik „der Barbar” (barbarzyńca) jest blisko spokrewniony z przymiotnikiem „barbarisch” (barbarzyński), który oznacza „unzivilisiert” (niecywilizowany), „grausam” (okrutny) lub „roh” (prymitywny).
Die Zerstörung der alten Statuen war ein barbarischer Akt.
Zniszczenie starożytnych posągów było barbarzyńskim czynem.
We współczesnym użyciu „Barbar” (barbarzyńca) jest bardzo mocnym, obraźliwym określeniem osoby. Nie jest neutralnym opisem, lecz ostrą obelgą.
Er nannte die lauten Fußballfans Barbaren.
Nazwał głośnych kibiców barbarzyńcami.
Znaczenie historyczne można rozpoznać po kontekście. Jeśli mowa o starożytności, Cesarstwie Rzymskim lub dawnych ludach, chodzi o neutralne znaczenie historyczne.
Für die Griechen war jeder ein Barbar, der kein Griechisch sprach.
Dla Greków barbarzyńcą był każdy, kto nie mówił po grecku.
Hun / barbarzyńca
„Barbar” (barbarzyńca) i „Hunne” (barbarzyńca) mogą służyć do obraźliwego określania osoby z powodu jej prymitywnego lub okrutnego zachowania. „Barbar” jest określeniem bardziej ogólnym. „Hunne” przedstawia tę osobę jako szczególnie bezwzględną lub destrukcyjną, dlatego często brzmi jeszcze bardziej obraźliwie.

Nach seinem rohen Verhalten bezeichneten ihn die anderen als Barbaren.
Z powodu swojego prymitywnego zachowania inni nazwali go barbarzyńcą.
Nach seinem rücksichtslosen Zerstören beschimpften ihn die anderen als Hunnen.
Z powodu bezwzględnego niszczenia inni zwyzywali go od Hunów.