
die Beichte
spowiedź
W Kościele katolickim i prawosławnym sakrament, podczas którego wierny wyznaje kapłanowi swoje grzechy, aby uzyskać przebaczenie.
Der Priester nahm den Gläubigen die Beichte ab.
Ksiądz wysłuchał spowiedzi wiernych.
spowiedź
die Beichte, die Beichten
Wczytuję zapisany stan.

spowiedź
W Kościele katolickim i prawosławnym sakrament, podczas którego wierny wyznaje kapłanowi swoje grzechy, aby uzyskać przebaczenie.
Der Priester nahm den Gläubigen die Beichte ab.
Ksiądz wysłuchał spowiedzi wiernych.

wyznanie
W przenośni: otwarte przyznanie się do błędów lub przewinień, także poza kontekstem religijnym.
Nach langem Zögern legte der Politiker eine öffentliche Beichte über seine Fehler ab.
Po długim wahaniu polityk publicznie przyznał się do swoich błędów.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Beichten |
| Genitiv | der Beichte |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Beichte | die Beichten |
| Akkusativ | die Beichte | die Beichten |
| Dativ | der Beichte | den Beichten |
| Genitiv | der Beichte | der Beichten |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Die Beichte” (spowiedź) to rzeczownik odpowiadający czasownikowi „beichten” (spowiadać się). Kiedy ktoś się spowiada, „legt eine Beichte ab” (odbywa spowiedź).
Er wollte seine Fehler beichten.
Chciał wyznać swoje błędy.
Znaczenie religijne można rozpoznać po słowach takich jak „Kirche” (kościół), „Priester” (ksiądz) lub „Sünden” (grzechy). Znaczenie przenośne odnosi się do codziennych lub publicznych wyznań błędów.
Er ging in die Kirche, um die Beichte abzulegen.
Poszedł do kościoła, żeby się wyspowiadać.
In dem Interview legte der Manager eine öffentliche Beichte ab.
W wywiadzie menedżer publicznie przyznał się do błędów.
W kontekście religijnym występują stałe połączenia czasowników: dana osoba „legt die Beichte ab” (odbywa spowiedź) lub „geht zur Beichte” (idzie do spowiedzi). Ksiądz „nimmt die Beichte ab” (wysłuchuje spowiedzi).
Viele Gläubige gehen vor Ostern zur Beichte.
Wielu wiernych idzie do spowiedzi przed Wielkanocą.
Der Priester hat ihm die Beichte abgenommen.
Ksiądz wysłuchał jego spowiedzi.
Także w znaczeniu przenośnym najczęściej używa się stałego wyrażenia „eine Beichte ablegen” (złożyć wyznanie). Podkreśla ono poważny lub oficjalny charakter przyznania się.
Der Angeklagte legte vor Gericht eine umfassende Beichte ab.
Oskarżony złożył przed sądem obszerne wyznanie.
zeznanie / wyznanie
Oba słowa oznaczają przyznanie się do własnej winy albo złego czynu. „Geständnis” (zeznanie) zwykle odnosi się do konkretnego czynu, ujętego ogólnie albo w kontekście śledztwa. „Beichte” (spowiedź) odbywa się w kontekście religijnym przed księdzem i służy wyznaniu win oraz uzyskaniu przebaczenia.

Vor Ostern ging sie zur Beichte und bekannte dem Priester ihre Sünden.
Przed Wielkanocą poszła do spowiedzi i wyznała księdzu swoje grzechy.
Nach langen Gesprächen legte der Verdächtige bei der Polizei ein Geständnis ab.
Po długich rozmowach podejrzany przyznał się na policji.