
das Eingeständnis
przyznanie się
Czynność polegająca na przyznaniu się do faktu, błędu lub winy.
Nach langem Zögern kam von ihm das Eingeständnis, dass er gelogen hatte.
Po długim wahaniu przyznał, że skłamał.
przyznanie się
das Eingeständnis, die Eingeständnisse
Wczytuję zapisany stan.

przyznanie się
Czynność polegająca na przyznaniu się do faktu, błędu lub winy.
Nach langem Zögern kam von ihm das Eingeständnis, dass er gelogen hatte.
Po długim wahaniu przyznał, że skłamał.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Eingeständnisse |
| Genitiv | des Eingeständnisses |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Eingeständnis | die Eingeständnisse |
| Akkusativ | das Eingeständnis | die Eingeständnisse |
| Dativ | dem Eingeständnis | den Eingeständnissen |
| Genitiv | des Eingeständnisses | der Eingeständnisse |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Rzeczownik „Eingeständnis” (przyznanie się) pochodzi bezpośrednio od czasownika „eingestehen” (przyznać się). „Eingestehen” (przyznać się) oznacza przyznać się do błędu lub winy.
Er musste schließlich eingestehen, dass er sich geirrt hatte.
W końcu musiał przyznać, że się pomylił.
To, do czego ktoś się przyznaje, można wyrazić za pomocą Genitivu albo zdania podrzędnego z „dass” (że). Konstrukcja z Genitivem jest bardziej formalna.
Sein Eingeständnis des Fehlers kam für alle überraschend.
Jego przyznanie się do błędu zaskoczyło wszystkich.
Das Eingeständnis, dass er Hilfe braucht, fiel ihm schwer.
Trudno było mu przyznać, że potrzebuje pomocy.
Słowo „Eingeständnis” (przyznanie się) często łączy się z czasownikami „machen” (zrobić) lub „ablegen” (złożyć, bardzo formalne). Typowe przymiotniki to „offen” (otwarte), „ehrlich” (szczere) i „schmerzlich” (bolesne).
Die Politikerin machte in der Pressekonferenz ein offenes Eingeständnis.
Polityczka otwarcie przyznała się do tego podczas konferencji prasowej.
Vor Gericht legte der Angeklagte ein umfassendes Eingeständnis ab.
W sądzie oskarżony złożył pełne przyznanie się do winy.
deklaracja / przyznanie się / wyznanie
Oba słowa mogą oznaczać przyznanie się do własnej winy. „Eingeständnis” (przyznanie się) ogólnie oznacza uznanie błędu lub obciążającego faktu. „Bekenntnis” (przyznanie się) mocniej podkreśla, że ktoś wyraźnie i osobiście przyznaje się do swojej winy lub czynu.

Nach der internen Prüfung folgte das Eingeständnis des Chefs, einen Fehler gemacht zu haben.
Po wewnętrznym dochodzeniu szef przyznał, że popełnił błąd.
Vor der ganzen Belegschaft legte der Chef ein persönliches Bekenntnis zu seiner Schuld ab.
Przed całym personelem szef osobiście przyznał się do swojej winy.