
sich ducken
kulić się
Głęboko pochylić ciało, a szczególnie głowę, i skulić się, zwykle żeby czegoś uniknąć albo nie zostać trafionym.
Als der Ball auf ihn zuflog, duckte er sich schnell.
Kiedy piłka leciała w jego stronę, szybko się skulił.
kulić się
sich ducken – duckte sich – hat sich geduckt zawsze z sich
Wczytuję zapisany stan.

kulić się
Głęboko pochylić ciało, a szczególnie głowę, i skulić się, zwykle żeby czegoś uniknąć albo nie zostać trafionym.
Als der Ball auf ihn zuflog, duckte er sich schnell.
Kiedy piłka leciała w jego stronę, szybko się skulił.

uniżać się
Ze strachu podporządkować się komuś potężniejszemu i być mu posłusznym zamiast stawiać opór.
Statt sich zu wehren, duckt er sich und tut, was man von ihm verlangt.
Zamiast się bronić, uniża się i robi to, czego się od niego wymaga.
| ich | ducke mich |
|---|---|
| du | duckst dich |
| er/sie/es | duckt sich |
| wir | ducken uns |
| ihr | duckt euch |
| sie | ducken sich |
| ich | duckte mich |
|---|---|
| du | ducktest dich |
| er/sie/es | duckte sich |
| wir | duckten uns |
| ihr | ducktet euch |
| sie | duckten sich |
| ich | habe mich geduckt |
|---|---|
| du | hast dich geduckt |
| er/sie/es | hat sich geduckt |
| wir | haben uns geduckt |
| ihr | habt euch geduckt |
| sie | haben sich geduckt |
| du | duck dich! |
|---|---|
| ihr | duckt euch! |
| Sie | ducken Sie sich! |
| ich | hatte mich geduckt |
|---|---|
| du | hattest dich geduckt |
| er/sie/es | hatte sich geduckt |
| wir | hatten uns geduckt |
| ihr | hattet euch geduckt |
| sie | hatten sich geduckt |
| ich | werde mich ducken |
|---|---|
| du | wirst dich ducken |
| er/sie/es | wird sich ducken |
| wir | werden uns ducken |
| ihr | werdet euch ducken |
| sie | werden sich ducken |
| ich | ducke mich |
|---|---|
| du | duckest dich |
| er/sie/es | ducke sich |
| wir | ducken uns |
| ihr | ducket euch |
| sie | ducken sich |
Używany w mowie zależnej.
| ich | duckte mich |
|---|---|
| du | ducktest dich |
| er/sie/es | duckte sich |
| wir | duckten uns |
| ihr | ducktet euch |
| sie | duckten sich |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | sich ducken |
|---|---|
| z zu | sich zu ducken |
| Partizip I | duckend |
| Partizip II | geduckt |
W znaczeniu fizycznym i przenośnym „ducken” (kulić się, uniżać się) jest używany zwrotnie z „sich” (się). Zaimek zwrotny występuje w Akkusativie i zmienia się zależnie od osoby.
Wir duckten uns hinter die Mauer, damit uns niemand sah.
Kucnęliśmy za murem, żeby nikt nas nie zobaczył.
Duck dich, sonst trifft dich der Ast!
Schyl się, bo uderzy cię gałąź!
Przy fizycznym unikaniu czegoś „sich ducken” (kulić się) często występuje ze zdaniem podrzędnym wprowadzonym przez „als” (kiedy) lub „wenn” (jeśli, kiedy), albo z określeniem miejsca. Dzięki temu wiadomo, przed czym lub dokąd dana osoba się uchyla.
Sie duckte sich unter den Tisch, als draußen ein lauter Knall ertönte.
Kiedy na zewnątrz rozległ się głośny huk, schowała się pod stołem.
Znaczenie przenośne często można rozpoznać po „vor” (przed) i następującej po nim potężniejszej osobie lub instytucji. Nie chodzi wtedy o ruch ciała, lecz o podporządkowanie się ze strachu.
Aus Angst um ihre Stellen ducken sich viele Angestellte vor der neuen Geschäftsführung.
Wiele osób zatrudnionych w firmie ze strachu o swoje miejsca pracy uniża się przed nowym kierownictwem.
schylać się / uginać się
Żeby przejść pod przeszkodą, można się „bücken” (schylać się) albo „ducken” (kulić się). „Sich bücken” (schylać się) podkreśla pochylenie górnej części ciała do przodu i w dół. „Sich ducken” (kulić się) podkreśla obniżenie i skulenie głowy albo ciała, żeby nie dotknąć przeszkody.

Ich ducke mich, um mit dem Kopf nicht gegen den niedrigen Ast zu stoßen.
Kulę się, żeby nie uderzyć głową w niską gałąź.
Ich bücke mich nach vorne, um unter dem niedrigen Ast hindurchzugehen.
Pochylam się do przodu, żeby przejść pod niską gałęzią.