
dunkeln
ciemnieć
Stawać się ciemnym, zwłaszcza gdy zapada wieczór lub noc.
Es dunkelte bereits, als wir den Wald verließen.
Kiedy opuszczaliśmy las, już się ściemniało.
ciemnieć
dunkeln – dunkelte – hat gedunkelt
Wczytuję zapisany stan.

ciemnieć
Stawać się ciemnym, zwłaszcza gdy zapada wieczór lub noc.
Es dunkelte bereits, als wir den Wald verließen.
Kiedy opuszczaliśmy las, już się ściemniało.
| ich | dunkle dunkele |
|---|---|
| du | dunkelst |
| er/sie/es | dunkelt |
| wir | dunkeln |
| ihr | dunkelt |
| sie | dunkeln |
| ich | dunkelte |
|---|---|
| du | dunkeltest |
| er/sie/es | dunkelte |
| wir | dunkelten |
| ihr | dunkeltet |
| sie | dunkelten |
| ich | habe gedunkelt |
|---|---|
| du | hast gedunkelt |
| er/sie/es | hat gedunkelt |
| wir | haben gedunkelt |
| ihr | habt gedunkelt |
| sie | haben gedunkelt |
| du | dunkel! dunkele!, dunkle! |
|---|---|
| ihr | dunkelt! |
| Sie | dunkeln Sie! |
| ich | hatte gedunkelt |
|---|---|
| du | hattest gedunkelt |
| er/sie/es | hatte gedunkelt |
| wir | hatten gedunkelt |
| ihr | hattet gedunkelt |
| sie | hatten gedunkelt |
| ich | werde dunkeln |
|---|---|
| du | wirst dunkeln |
| er/sie/es | wird dunkeln |
| wir | werden dunkeln |
| ihr | werdet dunkeln |
| sie | werden dunkeln |
| ich | dunkele dunkle |
|---|---|
| du | dunkelst dunklest |
| er/sie/es | dunkele dunkle |
| wir | dunkeln |
| ihr | dunkelt dunklet |
| sie | dunkeln |
Używany w mowie zależnej.
| ich | dunkelte |
|---|---|
| du | dunkeltest |
| er/sie/es | dunkelte |
| wir | dunkelten |
| ihr | dunkeltet |
| sie | dunkelten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | dunkeln |
|---|---|
| z zu | zu dunkeln |
| Partizip I | dunkelnd |
| Partizip II | gedunkelt |
„Dunkeln” (ciemnieć) należy do rodziny wyrazów związanych z „dunkel” (ciemny). Końcówka tworzy z przymiotnika czasownik i opisuje przejście w stan ciemności.
Im Herbst dunkelt es schon am späten Nachmittag.
Jesienią już późnym popołudniem zaczyna się ściemniać.
„Dunkeln” (ciemnieć) jest często używane bezosobowo z „es” (ono). Szczególnie naturalne są połączenia z określeniami czasu lub ze zdaniem podrzędnym zaczynającym się od „als” (kiedy) albo „wenn” (kiedy, ilekroć).
Als es dunkelte, machten sich die Wanderer auf den Rückweg.
Kiedy się ściemniło, wędrowcy ruszyli w drogę powrotną.
Es dunkelte schnell, und im Tal wurden die ersten Lichter eingeschaltet.
Szybko się ściemniło i w dolinie zapalono pierwsze światła.
„Dunkeln” (ciemnieć) występuje przede wszystkim w tekstach narracyjnych lub literackich i często tworzy w nich nastrojowy efekt. Często pojawia się w związku z wieczorem, zmierzchem lub końcem dnia.
Langsam dunkelte es über dem stillen See.
Nad cichym jeziorem powoli zapadał zmrok.
świtać
Wieczorem „dämmern” (zmierzchać) i „dunkeln” (ciemnieć) mogą opisywać stopniowe zapadanie ciemności. „Dämmern” podkreśla fazę przejściową między dniem a nocą. „Dunkeln” akcentuje narastającą ciemność i brzmi bardziej literacko. W zwykłym opisie wieczoru zazwyczaj lepiej pasuje „dämmern”.

Als es über dem Dorf zu dunkeln begann, gingen wir nach Hause.
Kiedy nad wioską zaczęło ciemnieć, poszliśmy do domu.
Als es über dem Dorf zu dämmern begann, gingen wir nach Hause.
Kiedy nad wioską zaczęło zmierzchać, poszliśmy do domu.