
entwaffnen
rozbroić
Odebrać komuś broń i w ten sposób pozbawić go możliwości walki lub obrony.
Die Soldaten entwaffneten die gefangenen Kämpfer.
Żołnierze rozbroili pojmanych bojowników.
rozbroić
entwaffnen – entwaffnete – hat entwaffnet
Wczytuję zapisany stan.

rozbroić
Odebrać komuś broń i w ten sposób pozbawić go możliwości walki lub obrony.
Die Soldaten entwaffneten die gefangenen Kämpfer.
Żołnierze rozbroili pojmanych bojowników.

rozbroić
Wpłynąć na kogoś urokiem, życzliwością lub przekonującym zachowaniem tak, aby zrezygnował z oporu.
Mit ihrem offenen Lächeln entwaffnete sie selbst den strengsten Kritiker.
Swoim otwartym uśmiechem rozbroiła nawet najbardziej surowego krytyka.
| ich | entwaffne |
|---|---|
| du | entwaffnest |
| er/sie/es | entwaffnet |
| wir | entwaffnen |
| ihr | entwaffnet |
| sie | entwaffnen |
| ich | entwaffnete |
|---|---|
| du | entwaffnetest |
| er/sie/es | entwaffnete |
| wir | entwaffneten |
| ihr | entwaffnetet |
| sie | entwaffneten |
| ich | habe entwaffnet |
|---|---|
| du | hast entwaffnet |
| er/sie/es | hat entwaffnet |
| wir | haben entwaffnet |
| ihr | habt entwaffnet |
| sie | haben entwaffnet |
| du | entwaffne! |
|---|---|
| ihr | entwaffnet! |
| Sie | entwaffnen Sie! |
| ich | hatte entwaffnet |
|---|---|
| du | hattest entwaffnet |
| er/sie/es | hatte entwaffnet |
| wir | hatten entwaffnet |
| ihr | hattet entwaffnet |
| sie | hatten entwaffnet |
| ich | werde entwaffnen |
|---|---|
| du | wirst entwaffnen |
| er/sie/es | wird entwaffnen |
| wir | werden entwaffnen |
| ihr | werdet entwaffnen |
| sie | werden entwaffnen |
| ich | entwaffne |
|---|---|
| du | entwaffnest |
| er/sie/es | entwaffne |
| wir | entwaffnen |
| ihr | entwaffnet |
| sie | entwaffnen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | entwaffnete |
|---|---|
| du | entwaffnetest |
| er/sie/es | entwaffnete |
| wir | entwaffneten |
| ihr | entwaffnetet |
| sie | entwaffneten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | entwaffnen |
|---|---|
| z zu | zu entwaffnen |
| Partizip I | entwaffnend |
| Partizip II | entwaffnet |
„Entwaffnen” (rozbroić) składa się z „ent-” (oznaczającego pozbawienie lub oddzielenie) i „Waffe” (broń). Przedrostek „ent-” wskazuje tutaj, że ktoś zostaje pozbawiony broni.
Die Polizisten konnten den bewaffneten Mann schließlich entwaffnen.
Policjanci w końcu zdołali rozbroić uzbrojonego mężczyznę.
„Entwaffnen” (rozbroić) łączy się z dopełnieniem w Akkusativ: osoba lub grupa, która zostaje rozbrojona, występuje w Akkusativ. Dotyczy to zarówno znaczenia dosłownego, jak i przenośnego.
Die Sicherheitskräfte entwaffneten den Angreifer.
Funkcjonariusze ochrony rozbroili napastnika.
Seine Offenheit entwaffnete selbst die misstrauischsten Kollegen.
Jego otwartość rozbroiła nawet najbardziej nieufnych kolegów.
Słowa występujące w otoczeniu „entwaffnen” (rozbroić) często pokazują, czy chodzi o znaczenie dosłowne, czy przenośne. Wzmianki o broni i walkach zwykle wskazują na znaczenie dosłowne, natomiast przy uroku, humorze lub argumentach chodzi zazwyczaj o działanie przenośne.
Nach dem Waffenstillstand sollten alle Milizen entwaffnet werden.
Po zawieszeniu broni wszystkie milicje miały zostać rozbrojone.
Der Redner entwaffnete das skeptische Publikum mit einem Witz über sich selbst.
Mówca rozbroił sceptyczną publiczność żartem na swój temat.