
geloben
ślubować
Uroczyście i wiążąco coś obiecywać albo przysięgać; słowo to jest używane głównie w podniosłym lub religijnym języku.
Die Ritter gelobten, dem König treu zu dienen.
Rycerze ślubowali wiernie służyć królowi.
ślubować
geloben – gelobte – hat gelobt
Wczytuję zapisany stan.

ślubować
Uroczyście i wiążąco coś obiecywać albo przysięgać; słowo to jest używane głównie w podniosłym lub religijnym języku.
Die Ritter gelobten, dem König treu zu dienen.
Rycerze ślubowali wiernie służyć królowi.
| ich | gelobe |
|---|---|
| du | gelobst |
| er/sie/es | gelobt |
| wir | geloben |
| ihr | gelobt |
| sie | geloben |
| ich | gelobte |
|---|---|
| du | gelobtest |
| er/sie/es | gelobte |
| wir | gelobten |
| ihr | gelobtet |
| sie | gelobten |
| ich | habe gelobt |
|---|---|
| du | hast gelobt |
| er/sie/es | hat gelobt |
| wir | haben gelobt |
| ihr | habt gelobt |
| sie | haben gelobt |
| du | gelob! gelobe! |
|---|---|
| ihr | gelobt! |
| Sie | geloben Sie! |
| ich | hatte gelobt |
|---|---|
| du | hattest gelobt |
| er/sie/es | hatte gelobt |
| wir | hatten gelobt |
| ihr | hattet gelobt |
| sie | hatten gelobt |
| ich | werde geloben |
|---|---|
| du | wirst geloben |
| er/sie/es | wird geloben |
| wir | werden geloben |
| ihr | werdet geloben |
| sie | werden geloben |
| ich | gelobe |
|---|---|
| du | gelobest |
| er/sie/es | gelobe |
| wir | geloben |
| ihr | gelobet |
| sie | geloben |
Używany w mowie zależnej.
| ich | gelobte |
|---|---|
| du | gelobtest |
| er/sie/es | gelobte |
| wir | gelobten |
| ihr | gelobtet |
| sie | gelobten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | geloben |
|---|---|
| z zu | zu geloben |
| Partizip I | gelobend |
| Partizip II | gelobt |
„Geloben” (ślubować) występuje przede wszystkim w tekstach historycznych, religijnych i ceremonialnych. W codziennych rozmowach czasownik ten brzmi zwykle uroczyście albo celowo archaicznie.
Bei der Krönung gelobte der Herrscher, das Land gerecht zu regieren.
Podczas koronacji władca ślubował sprawiedliwie rządzić krajem.
„Geloben” (ślubować) często występuje z konstrukcją bezokolicznikową z „zu” (partykuła bezokolicznika). W ten sposób wyraża się, jakie działanie ktoś uroczyście obiecuje wykonać.
Die neuen Mitglieder gelobten, die Regeln der Gemeinschaft zu achten.
Nowi członkowie ślubowali przestrzegać zasad wspólnoty.
Częste połączenia to „jemandem Treue geloben” (ślubować komuś wierność), „jemandem ewige Treue geloben” (ślubować komuś wieczną wierność) i „jemandem Gehorsam geloben” (ślubować komuś posłuszeństwo). Osoba występuje w Dativ.
Die Untertanen gelobten ihrer Königin ewige Treue.
Poddani ślubowali swojej królowej wieczną wierność.
obiecać / przejęzyczyć się / zapowiadać
Oboma słowami możesz wiążąco zadeklarować, jak będziesz się zachowywać w przyszłości. „Versprechen” (obiecać) jest zwyczajną formą i może być użyte z pełną powagą. „Geloben” (ślubować) dodatkowo nadaje tej deklaracji uroczysty charakter i szczególnie pasuje do rytuału albo uroczystego oświadczenia.

Ich gelobe, meine Aufgaben gewissenhaft zu erfüllen.
Ślubuję sumiennie wypełniać swoje obowiązki.
Ich verspreche, meine Aufgaben gewissenhaft zu erfüllen.
Obiecuję sumiennie wypełniać swoje obowiązki.