
der Genius
geniusz
Osoba o wyjątkowej kreatywności intelektualnej, inteligencji lub uzdolnieniach.
Marie Curie gilt als ein wissenschaftlicher Genius des 20. Jahrhunderts.
Marie Curie uchodzi za geniusza nauki XX wieku.
geniusz / duch
Wczytuję zapisany stan.

geniusz
Osoba o wyjątkowej kreatywności intelektualnej, inteligencji lub uzdolnieniach.
Marie Curie gilt als ein wissenschaftlicher Genius des 20. Jahrhunderts.
Marie Curie uchodzi za geniusza nauki XX wieku.

duch
Szczególny, charakterystyczny duch lub twórcza siła tkwiąca w osobie, miejscu albo epoce. To znaczenie ma raczej podniosły lub literacki charakter.
Beim Betreten der alten Bibliothek spürte man den Genius des Ortes.
Po wejściu do starej biblioteki można było wyczuć ducha tego miejsca.
Jeśli „Genius” (geniusz) odnosi się do osoby, chodzi o człowieka o niezwykłych uzdolnieniach. Jeśli odnosi się do miejsca, czasu lub idei, często z Genitivem, takim jak „des Ortes” (tego miejsca), oznacza charakterystycznego „Geist” (ducha).
Albert Einstein gilt als wissenschaftlicher Genius.
Albert Einstein uchodzi za geniusza nauki.
Beim Betreten der alten Werkstatt spürte man den Genius des Handwerks.
Po wejściu do starego warsztatu można było wyczuć ducha rzemiosła.
Tego słowa używa się w odniesieniu do osób o naprawdę wyjątkowych, często mających znaczenie historyczne uzdolnieniach. W codziennym języku jest rzadkie i może brzmieć przesadnie.
Mozart war ohne Zweifel ein musikalischer Genius.
Mozart bez wątpienia był geniuszem muzyki.
To znaczenie jest bardzo podniosłe i występuje niemal wyłącznie w tekstach literackich lub filozoficznych. Opisuje abstrakcyjną, niewidzialną siłę albo atmosferę.
In seinen frühen Romanen zeigt sich der rebellische Genius des Autors.
W jego wczesnych powieściach ujawnia się buntowniczy duch autora.
geniusz
„Genie” (geniusz) i „Genius” (geniusz) mogą oznaczać osobę o wyjątkowych uzdolnieniach. „Genie” (geniusz) to zwykłe współczesne określenie, natomiast „Genius” (geniusz) brzmi zazwyczaj podniośle albo literacko. Używaj „Genie” (geniusz) w codziennych sytuacjach, a „Genius” (geniusz), gdy pasuje celowo uroczysty albo literacki ton.

Die junge Pianistin wird in dem Roman als Genius ihrer Zeit gefeiert.
W powieści młoda pianistka jest wychwalana jako geniusz swojej epoki.
Die junge Pianistin gilt in ihrer Heimat als Genie.
Młoda pianistka uchodzi w swojej ojczyźnie za geniuszkę.