
gläubig
wierzący
Osoba mająca głęboką wiarę religijną, szczególnie w Boga lub nauki danej religii.
Sie ist eine tief gläubige Christin und geht jeden Sonntag in die Kirche.
Ona jest głęboko wierzącą chrześcijanką i co niedzielę chodzi do kościoła.
wierzący / łatwowierny
gläubig – gläubiger – am gläubigsten
Wczytuję zapisany stan.

wierzący
Osoba mająca głęboką wiarę religijną, szczególnie w Boga lub nauki danej religii.
Sie ist eine tief gläubige Christin und geht jeden Sonntag in die Kirche.
Ona jest głęboko wierzącą chrześcijanką i co niedzielę chodzi do kościoła.

łatwowierny
Ufający komuś lub czemuś w naiwny albo bezkrytyczny sposób. Często używane z lekką ironią lub w odniesieniu do niewinności dzieci.
Die Kinder lauschten den Märchen der Erzählerin mit gläubigen Augen.
Dzieci słuchały baśni opowiadanych przez narratorkę z łatwowiernymi oczami.
| forma podstawowa | gläubig |
|---|---|
| Komparativ | gläubiger |
| Superlativ | am gläubigsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do gläubig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do gläubig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do gläubig.
Przymiotnik „gläubig” (wierzący / łatwowierny) wywodzi się bezpośrednio od rzeczownika „der Glaube” (wiara). Opisuje osobę, która ma wiarę lub przekonanie.
Er ist nicht religiös, aber er hat einen festen Glauben an das Gute im Menschen.
On nie jest religijny, ale mocno wierzy w dobro w ludziach.
Z kontekstu można rozpoznać, czy chodzi o znaczenie religijne, czy naiwne. Jeśli mowa o religii, Bogu lub kościele, chodzi o pierwsze znaczenie. We wszystkich innych przypadkach, często w połączeniu z dziećmi lub opowieściami, chodzi o drugie, bezkrytyczne znaczenie.
Mein Großvater war ein sehr gläubiger Mann.
Mój dziadek był bardzo wierzącym człowiekiem.
Das Kind hörte der Geschichte mit gläubigem Staunen zu.
Dziecko słuchało opowieści z łatwowiernym zdumieniem.
Aby opisać intensywność wiary religijnej, słowo „gläubig” (wierzący) często łączy się z przysłówkami takimi jak „tief” (głęboko), „fest” (mocno) lub „streng” (żarliwie).
Sie kommt aus einer streng gläubigen Familie.
Pochodzi z bardzo pobożnej rodziny.
Er ist fest davon überzeugt, dass es einen Gott gibt.
Jest głęboko przekonany, że istnieje Bóg.
W znaczeniu „naiv vertrauend” (naiwnie ufający) słowo „gläubig” (łatwowierny) często opisuje wyraz twarzy. Typowe połączenia to „gläubige Augen” (łatwowierne oczy) lub „ein gläubiger Blick” (łatwowierne spojrzenie).
Mit gläubigen Augen blickte der Junge zum Zauberer auf der Bühne.
Chłopiec patrzył z łatwowiernym zachwytem na czarodzieja na scenie.
chrześcijański
W odniesieniu do osób „christlich” (chrześcijański) może oznaczać przynależność do chrześcijaństwa lub kierowanie się nim, nie mówiąc nic pewnego o osobistej wierze. „Gläubig” (wierzący) oznacza natomiast, że dana osoba rzeczywiście ma ugruntowaną wiarę religijną. Dlatego w przypadku osobistego wyznania wiary dokładniejsze jest „gläubig”.

Nora bezeichnet sich als gläubig, weil ihr persönlicher Glaube ihr sehr wichtig ist.
Nora określa się jako wierząca, ponieważ jej osobista wiara jest dla niej bardzo ważna.
Nora bezeichnet sich wegen ihrer kulturellen Herkunft als christlich, obwohl sie nicht persönlich glaubt.
Nora określa się jako chrześcijanka ze względu na swoje kulturowe pochodzenie, chociaż osobiście nie wierzy.