
inner
wewnętrzny
Odnosi się do myśli, uczuć lub psychiki osoby.
Trotz des Lärms fand er zu seiner inneren Ruhe zurück.
Mimo hałasu udało mu się odzyskać wewnętrzny spokój.
wewnętrzny
Wczytuję zapisany stan.

wewnętrzny
Odnosi się do myśli, uczuć lub psychiki osoby.
Trotz des Lärms fand er zu seiner inneren Ruhe zurück.
Mimo hałasu udało mu się odzyskać wewnętrzny spokój.

wewnętrzny
Określa położenie wewnątrz czegoś; znajdujący się w środku. Przeciwieństwo słowa „äußerer” (zewnętrzny).
Die innere Sicherheit eines Landes ist eine zentrale Aufgabe des Staates.
Bezpieczeństwo wewnętrzne kraju jest jednym z głównych zadań państwa.
Przymiotnik „inner” (wewnętrzny) występuje prawie wyłącznie przed rzeczownikiem, czyli w użyciu przydawkowym. Zwykle nie stoi sam na końcu zdania.
Er spürte einen tiefen inneren Frieden.
Czuł głęboki wewnętrzny spokój.
Die innere Struktur des Gebäudes ist sehr komplex.
Wewnętrzna konstrukcja budynku jest bardzo złożona.
„Inner” (wewnętrzny) wywodzi się z przyimka „in” (w). Końcówka „-er” jest często używana do tworzenia przymiotników od określeń miejsca, na przykład także w parach „außen” (na zewnątrz) → „äußerer” (zewnętrzny) oraz „oben” (na górze) → „oberer” (górny).
Der innere Teil der Mauer muss repariert werden.
Wewnętrzną część muru trzeba naprawić.
W znaczeniu psychologicznym „inner” (wewnętrzny) często łączy się z uczuciami i stanami. Częste wyrażenia to „innere Ruhe” (wewnętrzny spokój), „innerer Konflikt” (wewnętrzny konflikt), „innere Stimme” (wewnętrzny głos) oraz „innere Uhr” (zegar biologiczny).
Manchmal muss man einfach auf seine innere Stimme hören.
Czasami po prostu trzeba słuchać swojego wewnętrznego głosu.
Kiedy chodzi o położenie, „inner” (wewnętrzny) często występuje w stałych określeniach. Typowymi przykładami są „innere Organe” (narządy wewnętrzne) w medycynie, „innere Sicherheit” (bezpieczeństwo wewnętrzne) w polityce oraz „innere Angelegenheiten” (sprawy wewnętrzne).
Die Polizei ist für die innere Sicherheit zuständig.
Policja odpowiada za bezpieczeństwo wewnętrzne.
wewnętrzny
W odniesieniu do narządów lub krwawień oba słowa dotyczą wnętrza ciała. „Inner” (wewnętrzny) ogólnie opisuje położenie wewnątrz ciała, natomiast „intern” (wewnętrzny) jest używane przede wszystkim w terminologii medycznej w odniesieniu do narządów wewnętrznych lub medycyny wewnętrznej. W zwykłych sytuacjach zazwyczaj pasuje „inner” (wewnętrzny), a w kontekście medycznym można użyć także „intern” (wewnętrzny).

Die Untersuchung zeigte eine innere Blutung im Bauch.
Badanie wykazało krwawienie wewnętrzne w jamie brzusznej.
Die intern zu behandelnde Erkrankung betraf die inneren Organe.
Choroba wymagająca leczenia internistycznego dotyczyła narządów wewnętrznych.