
kennen
znać
Mieć osobistą znajomość z osobą, miejscem lub rzeczą dzięki doświadczeniu albo zetknięciu się z nimi.
Ich kenne diese Stadt sehr gut, weil ich hier aufgewachsen bin.
Bardzo dobrze znam to miasto, bo dorastałem tutaj.
znać
kennen – kannte – hat gekannt
Wczytuję zapisany stan.

znać
Mieć osobistą znajomość z osobą, miejscem lub rzeczą dzięki doświadczeniu albo zetknięciu się z nimi.
Ich kenne diese Stadt sehr gut, weil ich hier aufgewachsen bin.
Bardzo dobrze znam to miasto, bo dorastałem tutaj.

znać
Rozpoznawać określoną sytuację, uczucie lub informację albo wiedzieć o nich na podstawie wcześniejszego doświadczenia.
Dieses Gefühl der Enttäuschung kenne ich leider nur zu gut.
Niestety aż za dobrze znam to uczucie rozczarowania.
| ich | kenne |
|---|---|
| du | kennst |
| er/sie/es | kennt |
| wir | kennen |
| ihr | kennt |
| sie | kennen |
| ich | kannte |
|---|---|
| du | kanntest |
| er/sie/es | kannte |
| wir | kannten |
| ihr | kanntet |
| sie | kannten |
| ich | habe gekannt |
|---|---|
| du | hast gekannt |
| er/sie/es | hat gekannt |
| wir | haben gekannt |
| ihr | habt gekannt |
| sie | haben gekannt |
| du | kenne! kenn! |
|---|---|
| ihr | kennt! |
| Sie | kennen Sie! |
| ich | hatte gekannt |
|---|---|
| du | hattest gekannt |
| er/sie/es | hatte gekannt |
| wir | hatten gekannt |
| ihr | hattet gekannt |
| sie | hatten gekannt |
| ich | werde kennen |
|---|---|
| du | wirst kennen |
| er/sie/es | wird kennen |
| wir | werden kennen |
| ihr | werdet kennen |
| sie | werden kennen |
| ich | kenne |
|---|---|
| du | kennest |
| er/sie/es | kenne |
| wir | kennen |
| ihr | kennet |
| sie | kennen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | kennte |
|---|---|
| du | kenntest |
| er/sie/es | kennte |
| wir | kennten |
| ihr | kenntet |
| sie | kennten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | kennen |
|---|---|
| z zu | zu kennen |
| Partizip I | kennend |
| Partizip II | gekannt |
Czasownik „kennen” (znać) zawsze wymaga dopełnienia bliższego w Akkusativie. Pytamy „Wen oder was kenne ich?” (Kogo lub co znam?). Osoba lub rzecz, którą znasz, zawsze występuje więc w Akkusativie.
Kennen Sie diesen Film schon?
Czy zna Pan już ten film?
Ich kenne den neuen Kollegen noch nicht persönlich.
Nie znam jeszcze osobiście nowego kolegi.
„Kennen” (znać) jest podstawą innych ważnych słów. Jeśli „kennst” (znasz) kogoś lub coś, ta osoba lub rzecz jest „bekannt” (znana). Wiedzę, którą dzięki temu masz, nazywa się „die Kenntnis” (wiedza).
Er hat sehr gute Kenntnisse in diesem Bereich.
Ma bardzo dużą wiedzę w tej dziedzinie.
Diese Melodie ist mir bekannt.
Ta melodia jest mi znana.
Gdy chodzi o znajomość wynikającą z doświadczenia, słowa „kennen” (znać) często używa się z osobami, miejscami lub konkretnymi rzeczami. Typowe połączenia to: „jemanden gut kennen” (dobrze kogoś znać), „den Weg kennen” (znać drogę), „eine Gegend kennen” (znać okolicę).
Er kennt den Weg zum Bahnhof auswendig.
Zna drogę na dworzec na pamięć.
Słowa „Kennen” (znać) używa się także w odniesieniu do abstrakcyjnych rzeczy, takich jak uczucia, sytuacje lub problemy. Oznacza wtedy, że już wcześniej czegoś takiego doświadczyłeś. Typowe połączenia to: „das Problem kennen” (znać problem), „dieses Gefühl kennen” (znać to uczucie), „die Situation kennen” (znać sytuację).
Ich kenne das Problem, ich hatte es letztes Jahr auch.
Znam ten problem, w zeszłym roku też go miałem.
wiedzieć
„wissen” (wiedzieć) i „kennen” (znać) mogą dotyczyć informacji, ale zakładają różne rodzaje znajomości. „wissen” odnosi się zwykle do faktu lub informacji, natomiast „kennen” oznacza znajomość opartą na osobistym doświadczeniu, dotyczącą osoby, miejsca lub rzeczy.

Ich kenne den Bahnhof, weil ich dort oft umsteige.
Znam tę stację, bo często się tam przesiadam.
Ich weiß, wann der nächste Zug abfährt.
Wiem, kiedy odjeżdża następny pociąg.