
kloppen
walić
Potoczne określenie czynności polegającej na biciu, waleniu lub stukaniu. Oznacza mocne, często głośne uderzanie.
Früher hat man die Teppiche im Hof gekloppt, um sie zu reinigen.
Dawniej trzepano dywany na podwórzu, żeby je wyczyścić.
walić / bić się / grać w karty
kloppen – kloppte – hat gekloppt
Wczytuję zapisany stan.

walić
Potoczne określenie czynności polegającej na biciu, waleniu lub stukaniu. Oznacza mocne, często głośne uderzanie.
Früher hat man die Teppiche im Hof gekloppt, um sie zu reinigen.
Dawniej trzepano dywany na podwórzu, żeby je wyczyścić.

bić się
Potoczne określenie kłócenia się lub fizycznego starcia; wdawania się w bójkę.
Die Jungs haben sich nach der Schule wegen einer Nichtigkeit gekloppt.
Chłopaki pobili się po szkole o jakąś błahostkę.

grać w karty
Potoczne określenie grania w karty, zwłaszcza w niektóre gry karciane, takie jak Skat.
Wollen wir heute Abend eine Runde Skat kloppen?
Zagramy dziś wieczorem partyjkę w Skata?
| ich | kloppe |
|---|---|
| du | kloppst |
| er/sie/es | kloppt |
| wir | kloppen |
| ihr | kloppt |
| sie | kloppen |
| ich | kloppte |
|---|---|
| du | klopptest |
| er/sie/es | kloppte |
| wir | kloppten |
| ihr | klopptet |
| sie | kloppten |
| ich | habe gekloppt |
|---|---|
| du | hast gekloppt |
| er/sie/es | hat gekloppt |
| wir | haben gekloppt |
| ihr | habt gekloppt |
| sie | haben gekloppt |
| du | klopp! kloppe! |
|---|---|
| ihr | kloppt! |
| Sie | kloppen Sie! |
| ich | hatte gekloppt |
|---|---|
| du | hattest gekloppt |
| er/sie/es | hatte gekloppt |
| wir | hatten gekloppt |
| ihr | hattet gekloppt |
| sie | hatten gekloppt |
| ich | werde kloppen |
|---|---|
| du | wirst kloppen |
| er/sie/es | wird kloppen |
| wir | werden kloppen |
| ihr | werdet kloppen |
| sie | werden kloppen |
| ich | kloppe |
|---|---|
| du | kloppest |
| er/sie/es | kloppe |
| wir | kloppen |
| ihr | kloppet |
| sie | kloppen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | kloppte |
|---|---|
| du | klopptest |
| er/sie/es | kloppte |
| wir | kloppten |
| ihr | klopptet |
| sie | kloppten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | kloppen |
|---|---|
| z zu | zu kloppen |
| Partizip I | kloppend |
| Partizip II | gekloppt |
Czasownik „kloppen” (walić / bić się / grać w karty) we wszystkich swoich znaczeniach należy wyraźnie do języka potocznego. Należy go unikać w sytuacjach formalnych i w tekstach pisanych.
Lass uns nicht streiten, wir wollen uns doch nicht kloppen.
Nie kłóćmy się, przecież nie chcemy się bić.
W znaczeniu „pochen” (stukać) lub „hauen” (walić) czasownik „kloppen” (walić) jest często używany z przyimkiem „an” (w, do) i Dativem, aby wskazać cel uderzenia.
Jemand kloppte laut an die Tür.
Ktoś głośno zapukał do drzwi.
W znaczeniu „sich prügeln” (bić się) czasownik jest zawsze używany zwrotnie: „sich kloppen” (bić się). Drugą osobę często wskazuje się przyimkiem „mit” (z).
Die beiden haben sich gestern auf dem Schulhof gekloppt.
Ci dwaj wczoraj pobili się na szkolnym boisku.
Er hat sich früher oft mit seinem Bruder gekloppt.
Dawniej często bił się ze swoim bratem.
W kontekście gier karcianych czasownik „kloppen” (grać w karty) występuje w stałych wyrażeniach. Typowe są „Karten kloppen” (grać w karty) i „eine Runde Skat kloppen” (zagrać partyjkę w Skata).
Wir haben bis spät in die Nacht Karten gekloppt.
Graliśmy w karty do późnej nocy.
pukać
Oba słowa mogą oznaczać mocne uderzanie w drzwi. „Klopfen” (pukać) to zwykłe, neutralne określenie, natomiast „kloppen” (walić) brzmi potocznie i sugeruje szczególnie mocne lub głośne uderzanie. W neutralnej sytuacji zazwyczaj pasuje „klopfen”, a w swobodnej rozmowie można też użyć „kloppen”.

Er kloppte laut an die Tür, weil ihn drinnen niemand hörte.
Głośno walił w drzwi, bo nikt w środku go nie słyszał.
Der Besucher klopfte höflich an die Tür und wartete.
Gość uprzejmie zapukał do drzwi i czekał.