
die Laute
lutnia
Instrument szarpany z okrągłym, wypukłym pudłem rezonansowym, szyjką i strunami.
Im Museum hängt eine wertvolle Laute aus dem 16. Jahrhundert.
W muzeum wisi cenna lutnia z XVI wieku.
lutnia
die Laute, die Lauten
Wczytuję zapisany stan.

lutnia
Instrument szarpany z okrągłym, wypukłym pudłem rezonansowym, szyjką i strunami.
Im Museum hängt eine wertvolle Laute aus dem 16. Jahrhundert.
W muzeum wisi cenna lutnia z XVI wieku.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Lauten |
| Genitiv | der Laute |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Laute | die Lauten |
| Akkusativ | die Laute | die Lauten |
| Dativ | der Laute | den Lauten |
| Genitiv | der Laute | der Lauten |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Do określenia gry na tym instrumencie często używa się przyimka „auf” (na) z Dativem: „auf der Laute spielen” (grać na lutni). Mówi się także „jemanden auf der Laute begleiten” (akompaniować komuś na lutni).
Die Musikerin spielt auf der Laute eine alte Melodie.
Muzyczka gra na lutni starą melodię.
Częste połączenia to „Laute spielen” (grać na lutni), „eine Laute bauen” (zbudować lutnię) i „eine Laute stimmen” (nastroić lutnię). W opisach często znajdują się też informacje o jej strunach i pudle rezonansowym.
Vor dem Konzert stimmt der Musiker seine Laute.
Przed koncertem muzyk stroi swoją lutnię.
„Laute” (lutnia) szczególnie często pojawia się w tekstach o muzyce dawnej, renesansie i baroku oraz w muzeach. Dlatego we współczesnym życiu codziennym słowo to występuje często w kontekście kultury lub muzykologii.
Bei dem Konzert mit Alter Musik erklang eine Laute aus der Barockzeit.
Na koncercie muzyki dawnej zabrzmiała lutnia z epoki baroku.