
leichtgläubig
łatwowierny
Zbyt chętny do uwierzenia w coś bez krytycznego sprawdzenia; łatwy do oszukania.
Er ist so leichtgläubig, dass er jede erfundene Geschichte für wahr hält.
Jest tak łatwowierny, że każdą zmyśloną historię uważa za prawdziwą.
łatwowierny
leichtgläubig – leichtgläubiger – am leichtgläubigsten
Wczytuję zapisany stan.

łatwowierny
Zbyt chętny do uwierzenia w coś bez krytycznego sprawdzenia; łatwy do oszukania.
Er ist so leichtgläubig, dass er jede erfundene Geschichte für wahr hält.
Jest tak łatwowierny, że każdą zmyśloną historię uważa za prawdziwą.
| forma podstawowa | leichtgläubig |
|---|---|
| Komparativ | leichtgläubiger |
| Superlativ | am leichtgläubigsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do leichtgläubig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do leichtgläubig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do leichtgläubig.
„Leichtgläubig” (łatwowierny) składa się z „leicht” (łatwy, lekki) i „gläubig” (wierzący). To połączenie opisuje osobę, która bardzo szybko wierzy w to, co mówią inni.
Der leichtgläubige Mann glaubte sofort an den angeblichen Gewinn.
Łatwowierny mężczyzna od razu uwierzył w rzekomą wygraną.
„Leichtgläubig” (łatwowierny) często występuje z czasownikami „sein” (być), „wirken” (sprawiać wrażenie) lub „sich erweisen” (okazać się). Częste jest też połączenie „leichtgläubig auf eine Lüge hereinfallen” (łatwowiernie dać się nabrać na kłamstwo).
Sie wirkte leichtgläubig und fiel auf die erfundene Geschichte herein.
Sprawiała wrażenie łatwowiernej i dała się nabrać na zmyśloną historię.
Przymiotnika używa się zazwyczaj w sposób krytyczny lub ostrzegawczy, ponieważ podkreśla słabość opisywanej osoby. Dlatego nazwanie kogoś łatwowiernym może zabrzmieć nieuprzejmie.
Es war nicht freundlich, seinen Kollegen vor allen anderen als leichtgläubig zu bezeichnen.
Nie było miło nazwać swojego kolegę łatwowiernym przy wszystkich.
naiwny
Jeśli ktoś bez sprawdzenia wierzy w zmyśloną historię, pasują „naiv” (naiwny) i „leichtgläubig” (łatwowierny). „Naiv” (naiwny) ogólniej opisuje brak doświadczenia lub beztroską postawę. „Leichtgläubig” (łatwowierny) podkreśla konkretnie, że ktoś zbyt szybko wierzy w czyjeś słowa, nie sprawdzając ich krytycznie.

Sie ist so leichtgläubig, dass sie seine erfundene Geschichte sofort glaubt.
Jest tak łatwowierna, że od razu wierzy w jego zmyśloną historię.
Sie ist so naiv, dass sie seine erfundene Geschichte sofort glaubt.
Jest tak naiwna, że od razu wierzy w jego zmyśloną historię.