
der Lümmel
łobuz
Potoczne, pejoratywne określenie niegrzecznego, bezczelnego lub nieuprzejmego chłopca albo młodego mężczyzny.
Dieser Lümmel hat schon wieder die Fensterscheibe vom Nachbarn zerbrochen.
Ten łobuz znowu wybił szybę w oknie sąsiada.
łobuz
der Lümmel, die Lümmel
Wczytuję zapisany stan.

łobuz
Potoczne, pejoratywne określenie niegrzecznego, bezczelnego lub nieuprzejmego chłopca albo młodego mężczyzny.
Dieser Lümmel hat schon wieder die Fensterscheibe vom Nachbarn zerbrochen.
Ten łobuz znowu wybił szybę w oknie sąsiada.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Lümmel |
| Genitiv | des Lümmels |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Lümmel | die Lümmel die Lümmels |
| Akkusativ | den Lümmel | die Lümmel die Lümmels |
| Dativ | dem Lümmel | den Lümmeln den Lümmels |
| Genitiv | des Lümmels | der Lümmel der Lümmels |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Rzeczownik „der Lümmel” (łobuz) należy do rodziny wyrazów czasownika „lümmeln” (wylegiwać się lub siedzieć niedbale i bezczynnie). Czasownik ten oznacza leniwe i niedbałe leżenie albo siedzenie, co wzmacnia negatywne znaczenie rzeczownika.
Hör auf, dich auf dem Stuhl zu lümmeln und sitz gerade!
Przestań się garbić na krześle i usiądź prosto!
„Lümmel” (łobuz) to potoczne i pejoratywne słowo. Używa się go, żeby wyrazić irytację z powodu nieuprzejmego lub bezczelnego zachowania chłopca albo młodego mężczyzny.
Was für ein Lümmel, er hat sich einfach vorgedrängelt!
Ale z niego łobuz, po prostu wepchnął się bez kolejki!
Tego słowa używa się prawie wyłącznie w odniesieniu do osób płci męskiej, najczęściej chłopców lub nastolatków. Często używa się go jako okrzyku wyrażającego irytację, na przykład w połączeniu „frecher Lümmel” (bezczelny łobuz).
Na warte, du Lümmel, das wirst du bereuen!
No, poczekaj, łobuzie, jeszcze tego pożałujesz!
łobuziak / pałka
„Bengel” (łobuziak) i „Lümmel” (łobuz) to potoczne określenia bezczelnego lub niegrzecznego chłopca. „Bengel” może brzmieć lekko lekceważąco, ale zależnie od tonu także pieszczotliwie; „Lümmel” jest wyraźnie pejoratywne i pasuje, gdy ktoś jest naprawdę zirytowany nieuprzejmym zachowaniem.

Der verärgerte Nachbar schimpfte über den frechen Jungen und nannte ihn einen Lümmel.
Zdenerwowany sąsiad nakrzyczał na bezczelnego chłopca i nazwał go łobuzem.
Die Tante lachte über den frechen Jungen und nannte ihn liebevoll einen Bengel.
Ciotka śmiała się z bezczelnego chłopca i pieszczotliwie nazwała go łobuziakiem.