
mei
och
Południowoniemiecki i austriacki wykrzyknik wyrażający, zależnie od sytuacji, zdziwienie, żal, złość lub pogodzenie się z czymś z rezygnacją.
Mei, da kann man jetzt auch nichts mehr machen.
Och, teraz już nic nie da się zrobić.
och
Wczytuję zapisany stan.

och
Południowoniemiecki i austriacki wykrzyknik wyrażający, zależnie od sytuacji, zdziwienie, żal, złość lub pogodzenie się z czymś z rezygnacją.
Mei, da kann man jetzt auch nichts mehr machen.
Och, teraz już nic nie da się zrobić.
„Mei” (och) często występuje przed właściwym zdaniem i oddziela się je przecinkiem. Nie zmienia szyku następującego po nim zdania.
Mei, du hast dir aber viel Mühe gegeben!
Och, naprawdę się napracowałeś!
Wyrażenie „ja mei” (no cóż) jest typowe dla potocznego języka mówionego. Często reaguje się nim na problem, z którym trzeba się pogodzić; zależnie od tonu głosu reakcja może brzmieć spokojnie lub nieco niecierpliwie.
Ja mei, dann nehmen wir eben den nächsten Bus.
No cóż, pojedziemy więc następnym autobusem.
Po „mei” (och) często następuje wykrzyknienie według wzoru „ist das + Adjektiv” (ale to + przymiotnik). Mimo że czasownik stoi na początku, nie jest to prawdziwe pytanie; ta konstrukcja wyraża silną reakcję.
Mei, ist das schön hier!
Och, jak tu pięknie!
ach
„Ach” (ach) i „mei” (och) mogą wyrażać żal w reakcji na rozczarowanie. „Ach” podkreśla raczej bezpośrednią reakcję emocjonalną i należy do ogólnego standardowego języka niemieckiego, podczas gdy „mei” jest charakterystyczne przede wszystkim dla południowych Niemiec i Austrii oraz często wyraża jednocześnie pogodzenie się z czymś z rezygnacją.

Mei, unser Ausflug fällt heute wegen des Regens aus.
Och, nasza dzisiejsza wycieczka została odwołana z powodu deszczu.
Ach, unser Ausflug fällt heute wegen des Regens aus.
Ach, nasza dzisiejsza wycieczka została odwołana z powodu deszczu.