
ohrfeigen
spoliczkować
Uderzyć kogoś otwartą dłonią w twarz.
Er ohrfeigte den Mann, nachdem dieser ihn beleidigt hatte.
Spoliczkował mężczyznę, gdy ten go obraził.
spoliczkować
ohrfeigen – ohrfeigte – hat geohrfeigt
Wczytuję zapisany stan.

spoliczkować
Uderzyć kogoś otwartą dłonią w twarz.
Er ohrfeigte den Mann, nachdem dieser ihn beleidigt hatte.
Spoliczkował mężczyznę, gdy ten go obraził.
| ich | ohrfeige |
|---|---|
| du | ohrfeigst |
| er/sie/es | ohrfeigt |
| wir | ohrfeigen |
| ihr | ohrfeigt |
| sie | ohrfeigen |
| ich | ohrfeigte |
|---|---|
| du | ohrfeigtest |
| er/sie/es | ohrfeigte |
| wir | ohrfeigten |
| ihr | ohrfeigtet |
| sie | ohrfeigten |
| ich | habe geohrfeigt |
|---|---|
| du | hast geohrfeigt |
| er/sie/es | hat geohrfeigt |
| wir | haben geohrfeigt |
| ihr | habt geohrfeigt |
| sie | haben geohrfeigt |
| du | ohrfeige! ohrfeig! |
|---|---|
| ihr | ohrfeigt! |
| Sie | ohrfeigen Sie! |
| ich | hatte geohrfeigt |
|---|---|
| du | hattest geohrfeigt |
| er/sie/es | hatte geohrfeigt |
| wir | hatten geohrfeigt |
| ihr | hattet geohrfeigt |
| sie | hatten geohrfeigt |
| ich | werde ohrfeigen |
|---|---|
| du | wirst ohrfeigen |
| er/sie/es | wird ohrfeigen |
| wir | werden ohrfeigen |
| ihr | werdet ohrfeigen |
| sie | werden ohrfeigen |
| ich | ohrfeige |
|---|---|
| du | ohrfeigest |
| er/sie/es | ohrfeige |
| wir | ohrfeigen |
| ihr | ohrfeiget |
| sie | ohrfeigen |
Używany w mowie zależnej.
| ich | ohrfeigte |
|---|---|
| du | ohrfeigtest |
| er/sie/es | ohrfeigte |
| wir | ohrfeigten |
| ihr | ohrfeigtet |
| sie | ohrfeigten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | ohrfeigen |
|---|---|
| z zu | zu ohrfeigen |
| Partizip I | ohrfeigend |
| Partizip II | geohrfeigt |
„Ohrfeigen” (spoliczkować) należy do tej samej rodziny wyrazów co „Ohrfeige” (policzek) i oznacza czynność polegającą na wymierzeniu komuś policzka. To powiązanie pomaga zrozumieć znaczenie czasownika.
Wer jemanden ohrfeigt, gibt ihm eine Ohrfeige.
Ktoś, kto kogoś policzkuje, wymierza mu policzek.
Przy czasowniku „ohrfeigen” (spoliczkować) osoba, która zostaje uderzona, zwykle występuje w Akkusativie: „Man ohrfeigt jemanden” (Ktoś policzkuje kogoś). Dativ występuje w innych wyrażeniach związanych z policzkiem, ale nie przy dopełnieniu bliższym tego czasownika.
Der Angeklagte ohrfeigte seinen Nachbarn vor mehreren Zeugen.
Oskarżony spoliczkował swojego sąsiada na oczach kilku świadków.
Czasownik „ohrfeigen” (spoliczkować) często występuje z określeniami sposobu lub sytuacji, w której odbywa się ta czynność, na przykład „heftig ohrfeigen” (mocno spoliczkować), „mehrfach ohrfeigen” (wielokrotnie spoliczkować) lub „öffentlich ohrfeigen” (spoliczkować publicznie). Takie określenia dokładniej przedstawiają sytuację.
Der Mann ohrfeigte den Betrunkenen mehrfach vor dem Eingang des Lokals.
Mężczyzna wielokrotnie spoliczkował pijanego przed wejściem do lokalu.
„Ohrfeigen” (spoliczkować) to obrazowy i mocny czasownik określający fizyczną napaść. Występuje szczególnie w konkretnych opowiadaniach, relacjach i scenach dramatycznych.
In dem Roman ohrfeigte die Mutter ihren Sohn aus Wut.
W powieści matka ze złości spoliczkowała syna.