
ungenügend
niewystarczający
Nieodpowiedni pod względem ilości, jakości lub stopnia; niespełniający wymagań.
Die Beweise waren für eine Verurteilung ungenügend.
Dowody były niewystarczające do skazania.
niewystarczający / niedostateczny
ungenügend – ungenügender – am ungenügendsten
Wczytuję zapisany stan.

niewystarczający
Nieodpowiedni pod względem ilości, jakości lub stopnia; niespełniający wymagań.
Die Beweise waren für eine Verurteilung ungenügend.
Dowody były niewystarczające do skazania.

niedostateczny
Najgorsza ocena szkolna w niemieckim systemie oceniania, czyli ocena 6, przyznawana za całkowicie niewystarczający wynik.
Er hat die Prüfung mit „ungenügend“ nicht bestanden.
Nie zdał egzaminu, otrzymując ocenę niedostateczną.
| forma podstawowa | ungenügend |
|---|---|
| Komparativ | ungenügender |
| Superlativ | am ungenügendsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do ungenügend.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do ungenügend.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do ungenügend.
Słowo jest zbudowane prosto: przedrostek „un-” nadaje słowu „genügend” (wystarczający) znaczenie przeciwne. „Ungenügend” (niewystarczający) oznacza więc dosłownie „nicht ausreichend” (niewystarczający).
Die Beleuchtung im Raum war für die feine Arbeit ungenügend.
Oświetlenie w pomieszczeniu było niewystarczające do precyzyjnej pracy.
„Ungenügend” (niewystarczający) może występować nie tylko jako przymiotnik przed rzeczownikiem, lecz także jako przysłówek opisujący czasownik. Wtedy oznacza „auf nicht ausreichende Weise” (w sposób niewystarczający).
Die Mannschaft war ungenügend auf das wichtige Spiel vorbereitet.
Drużyna była niewystarczająco przygotowana do ważnego meczu.
W niemieckim systemie szkolnym „ungenügend” (ocena niedostateczna) to ustalone określenie najgorszej oceny, czyli oceny 6. W tym kontekście nie jest to ogólny opis, lecz zdefiniowany termin.
Sein Test wurde mit „ungenügend“ bewertet, weil er keine einzige Frage beantwortet hat.
Jego test oceniono na niedostateczny, ponieważ nie odpowiedział na ani jedno pytanie.
Gdy słowo jest używane jako rzeczownik, „ein Ungenügend” (ocena niedostateczna), prawie zawsze odnosi się do szkolnej oceny 6. Możesz na przykład powiedzieć „ein Ungenügend bekommen” (dostać ocenę niedostateczną) lub „im Zeugnis ein Ungenügend haben” (mieć ocenę niedostateczną na świadectwie).
Für diesen Aufsatz hat sie leider ein Ungenügend bekommen.
Niestety dostała ocenę niedostateczną za to wypracowanie.
niewystarczający
„Unzureichend” (niewystarczający) i „ungenügend” (niewystarczający) określają wynik, który nie spełnia wymagań. „Unzureichend” stwierdza ten brak w sposób ogólny. „Ungenügend” brzmi bardziej jak ocena i w szkole może oznaczać najgorszą ocenę w Niemczech.

Der Lehrer bewertete die Leistung wegen der fehlenden Aufgabenteile mit ungenügend.
Nauczyciel ocenił wynik jako niedostateczny z powodu brakujących części zadania.
Die Leistung war unzureichend, weil wichtige Teile der Aufgabe fehlten.
Wynik był niewystarczający, ponieważ zabrakło ważnych części zadania.