
die Untreue
niewierność
Złamanie wierności seksualnej lub emocjonalnej w związku; zdrada małżeńska lub zdrada partnera.
Er konnte ihr die Untreue nicht verzeihen und trennte sich von ihr.
Nie potrafił wybaczyć jej niewierności i rozstał się z nią.
niewierność / sprzeniewierzenie / nielojalność
die Untreue
Wczytuję zapisany stan.

niewierność
Złamanie wierności seksualnej lub emocjonalnej w związku; zdrada małżeńska lub zdrada partnera.
Er konnte ihr die Untreue nicht verzeihen und trennte sich von ihr.
Nie potrafił wybaczyć jej niewierności i rozstał się z nią.

sprzeniewierzenie
Termin prawniczy oznaczający przestępstwo polegające na nadużyciu powierzonego zarządzania majątkiem i spowodowaniu tym szkody finansowej.
Der Geschäftsführer wurde wegen Untreue in Millionenhöhe angeklagt.
Dyrektor zarządzający został oskarżony o sprzeniewierzenie na kwotę milionów.

nielojalność
W ogólnym znaczeniu nielojalność lub brak oddania wobec osoby, sprawy albo zasady.
Die Partei warf ihm politische Untreue vor, nachdem er seine Meinung öffentlich geändert hatte.
Partia zarzuciła mu polityczną nielojalność, gdy publicznie zmienił zdanie.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| Genitiv | der Untreue |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Untreue | – |
| Akkusativ | die Untreue | – |
| Dativ | der Untreue | – |
| Genitiv | der Untreue | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo „Untreue” (niewierność) składa się z przedrostka „un-” (brak lub przeciwieństwo) oraz rzeczownika „Treue” (wierność, oddanie). Oznacza więc dosłownie brak wierności.
Sein Verrat wurde als ein Akt der Untreue gesehen.
Jego zdradę uznano za akt nielojalności.
Zwróć uwagę na kontekst, żeby rozpoznać znaczenie. Jeśli chodzi o związki, „Untreue” (niewierność, m01) oznacza niewierność. Jeśli chodzi o finanse i prawo, chodzi o termin prawniczy (m02).
Ihre Beziehung zerbrach an seiner Untreue.
Ich związek rozpadł się z powodu jego niewierności.
Der Manager wurde wegen Untreue verurteilt.
Menedżer został skazany za sprzeniewierzenie.
W kontekście związków słowo „Untreue” (niewierność) często występuje z określonymi czasownikami: można „Untreue begehen” (dopuścić się niewierności), „gestehen” (przyznać się do niej) albo „verzeihen” (wybaczyć ją komuś).
Er hat ihr seine Untreue nach vielen Jahren gestanden.
Po wielu latach wyznał jej swoją niewierność.
W znaczeniu nadużycia powierzonego majątku słowo „Untreue” (sprzeniewierzenie) jest terminem prawniczym. Dlatego często można je znaleźć w wiadomościach dotyczących przestępczości gospodarczej.
Dem Politiker wird Untreue im Amt vorgeworfen.
Politykowi zarzuca się sprzeniewierzenie w związku z pełnieniem urzędu.
oszustwo / zdrada
W przypadku potajemnego romansu oba słowa mogą oznaczać nadużycie zaufania w związku. „Untreue” (niewierność) kładzie nacisk na złamanie wierności seksualnej lub emocjonalnej, natomiast „Betrug” (zdrada) mocniej podkreśla świadome oszukiwanie poprzez wprowadzanie w błąd. Wybierz „Untreue”, gdy chodzi o złamanie wierności, a „Betrug”, gdy chodzi o oszukiwanie.

Für sie war seine Untreue besonders schlimm, weil er eine heimliche Affäre hatte.
Jego niewierność była dla niej szczególnie bolesna, ponieważ miał potajemny romans.
Für sie war sein Betrug besonders schlimm, weil er die Affäre lange verheimlicht hatte.
Jego zdrada była dla niej szczególnie bolesna, ponieważ przez długi czas ukrywał romans.