
das Widerwort
sprzeciw
Wypowiedź, za pomocą której ktoś się sprzeciwia lub zgłasza zastrzeżenie wobec czegoś.
Er erledigte den Auftrag ohne ein Widerwort.
Wykonał polecenie bez słowa sprzeciwu.
sprzeciw
das Widerwort, die Widerworte
Wczytuję zapisany stan.

sprzeciw
Wypowiedź, za pomocą której ktoś się sprzeciwia lub zgłasza zastrzeżenie wobec czegoś.
Er erledigte den Auftrag ohne ein Widerwort.
Wykonał polecenie bez słowa sprzeciwu.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Widerworte |
| Genitiv | des Widerworts |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Widerwort | die Widerworte |
| Akkusativ | das Widerwort | die Widerworte |
| Dativ | dem Widerwort | den Widerworten |
| Genitiv | des Widerworts des Widerwortes | der Widerworte |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Widerwort” (sprzeciw) składa się z „wider” (przeciw) i „Wort” (słowo). „Wider” oznacza tu sprzeciw; dosłownie chodzi więc o słowo sprzeciwu.
Sie nahm die Entscheidung der Leitung ohne ein Widerwort hin.
Zaakceptowała decyzję kierownictwa bez słowa sprzeciwu.
„Widerwort” (sprzeciw) często występuje w wyrażeniach takich jak „kein Widerwort dulden” (nie tolerować sprzeciwu), „ohne ein Widerwort” (bez słowa sprzeciwu) oraz „ohne Widerwort gehorchen” (słuchać bez sprzeciwu). Połączenia te zazwyczaj opisują sytuację, w której ktoś nie zgłasza żadnych zastrzeżeń.
Der strenge Trainer duldete kein Widerwort.
Surowy trener nie tolerował żadnego sprzeciwu.
Oprócz liczby pojedynczej używa się także liczby mnogiej „Widerworte” (słowa sprzeciwu), szczególnie w wyrażeniu „Widerworte geben” (odpowiadać pyskato). Oznacza ono, że ktoś odpowiada bezczelnie lub z przekorą, często gdy dziecko odzywa się tak do dorosłego.
Der Junge gab seiner Lehrerin ständig Widerworte.
Chłopiec ciągle pyskował swojej nauczycielce.
sprzeczność / sprzeciw
Oba słowa mogą oznaczać wypowiedź sprzeciwiającą się poleceniu lub decyzji. „Widerspruch” (sprzeciw) pozostaje neutralny i może wyrażać rzeczową lub formalną odmowę, podczas gdy „Widerwort” (sprzeciw) zwykle brzmi jak bezczelne stawianie oporu. W oficjalnej reakcji lepiej pasuje „Widerspruch”, a przy bezczelnym odszczekiwaniu raczej „Widerwort”.

Der Vorgesetzte duldete kein Widerwort gegen seine Anweisung.
Przełożony nie tolerował sprzeciwu wobec swojego polecenia.
Sie äußerte sachlich Widerspruch gegen die neue Arbeitsregel.
Rzeczowo sprzeciwiła się nowemu regulaminowi pracy.