
au
ah
Birden ağrıdığını anlatmak için kullanılan ünlem.
Au, du trittst mir auf den Fuß!
Ah, ayağıma basıyorsun!
ah
Kayıtlı durumun yükleniyor.

ah
Birden ağrıdığını anlatmak için kullanılan ünlem.
Au, du trittst mir auf den Fuß!
Ah, ayağıma basıyorsun!

evet ya
“au ja” (evet ya), coşkuyla kabul ettiğini ya da bir öneriye sevindiğini anlatmak için kullanılan ünlem.
Au ja, lass uns heute Abend Pizza backen!
Evet ya, bu akşam pizza yapalım!
“Au” (ah) tek başına ya da bir cümlenin başında kullanılabilir. Tek başına bir ünlem olduğunda genellikle sonuna ünlem işareti konur. Ardından cümle doğrudan gelirse araya virgül konur.
Au! Ich habe mich am Herd verbrannt.
Ah! Elimi ocağa değdirip yaktım.
Au, das Wasser ist viel zu heiß!
Ah, su çok sıcak!
Acıya başka biri neden olduğunda “au” (ah) kelimesinin ardından sık sık doğrudan bir istek gelir. Tipik kullanımlar “Au, hör auf!” (Ah, bırak!) ve “Au, nicht so fest!” (Ah, o kadar sıkma!) ifadeleridir.
Au, lass meinen Arm los!
Ah, kolumu bırak!
vah
“Au” (ah) ve “weh” (vah), aniden hissedilen bir acıyı anlatabilir. “Au” günlük hayatta acı karşısında kendiliğinden söylenen yaygın ünlemdir. “weh” ise tek başına kullanıldığında daha yakınıcı, edebî veya teatral bir etki bırakır. Acıya doğrudan tepki verirken normalde “au” denir.

Au, ich habe mich gerade am heißen Topf verbrannt!
Ah, az önce sıcak tencereye dokunup elimi yaktım!
Weh, wie sehr schmerzt dieser verletzte Fuß!
Vah, bu yaralı ayak ne kadar da ağrıyor!