
au
آخ
فریادی که با آن نشان میدهند ناگهان درد گرفتهاند.
Au, du trittst mir auf den Fuß!
آخ، داری روی پایم پا میگذاری!
آخ
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

آخ
فریادی که با آن نشان میدهند ناگهان درد گرفتهاند.
Au, du trittst mir auf den Fuß!
آخ، داری روی پایم پا میگذاری!

آخ جون
فریادی که با آن با شوق موافقت میکنند یا از پیشنهادی خوشحال میشوند.
Au ja, lass uns heute Abend Pizza backen!
آخ جون، بیا امشب پیتزا درست کنیم!
«Au» (آخ) میتواند بهتنهایی یا در ابتدای جمله بیاید. وقتی بهتنهایی میآید، معمولاً بعد از آن علامت تعجب میگذارند؛ اگر جملهٔ بعدی مستقیماً پس از آن بیاید، آن را با ویرگول جدا میکنند.
Au! Ich habe mich am Herd verbrannt.
آخ! دستم را روی اجاق سوزاندم.
Au, das Wasser ist viel zu heiß!
آخ، آب خیلی داغ است!
وقتی شخص دیگری باعث درد میشود، اغلب بعد از «au» (آخ) یک درخواست مستقیم میآید. ترکیبهای رایج عبارتاند از «Au, hör auf!» (آخ، بس کن!) و «Au, nicht so fest!» (آخ، اینقدر محکم نه!).
Au, lass meinen Arm los!
آخ، دستم را ول کن!
افسوس
«au» (آخ) و «weh» (افسوس) هر دو میتوانند درد ناگهانی را بیان کنند. «Au» فریاد معمول و خودجوش درد در گفتوگوی روزمره است، درحالیکه «weh» بهتنهایی اغلب لحنی نالهآمیز، ادبی یا نمایشی دارد. هنگام واکنش مستقیم به درد، معمولاً میگویند «au».

Au, ich habe mich gerade am heißen Topf verbrannt!
آخ، همین الان خودم را به قابلمهٔ داغ سوزاندم!
Weh, wie sehr schmerzt dieser verletzte Fuß!
افسوس، این پای زخمی چقدر درد میکند!