
weh
vah
Acıyı, yakınmayı, şaşkınlığı veya büyük acıyı dile getiren ünlem.
O weh, jetzt haben wir den letzten Bus verpasst!
Vah, şimdi son otobüsü de kaçırdık!
vah
Kayıtlı durumun yükleniyor.

vah
Acıyı, yakınmayı, şaşkınlığı veya büyük acıyı dile getiren ünlem.
O weh, jetzt haben wir den letzten Bus verpasst!
Vah, şimdi son otobüsü de kaçırdık!
“Weh!” tek başına bir ünlem olarak kullanılabilir ve bu kullanımda fiil gerekmez. “weh mir!” (vah bana!) örneğinde olduğu gibi, çoğu zaman ardından Dativ hâlinde bir kişi zamiri gelir. Bir diyalogda veya anlatıda bu ünlem sık sık doğrudan konuşma olarak verilir.
„Weh mir!“, klagte die Witwe am Grab ihres Mannes.
“Vah bana!”, diye yakındı dul kadın kocasının mezarının başında.
“weh” kelimesi sık sık “o weh!” (vah!) veya “oh weh!” (vah!) kalıp ifadelerinde kullanılır. Bu ifadeler dehşet veya pişmanlık belirtir ve günlük dilde de kullanılır.
Oh weh, das wird bestimmt teuer!
Vah, bu kesinlikle pahalıya mal olacak!
Tek başına kullanılan “weh!” çok güçlü bir duygusal etki yaratır. Bu kullanım özellikle dramatik diyaloglarda veya edebî anlatılarda görülür.
„Weh!“, rief der König angesichts der schlechten Nachricht.
“Vah!”, diye bağırdı kral kötü haberi duyunca.
ah
“Ach” (ah) ve “weh” (vah), kişinin yaşadığı bir kayıp üzerine yakınmasını ifade edebilir. “Ach” günlük konuşmada da kullanılırken “weh” yakınmayı daha güçlü, daha etkileyici veya daha edebî bir hâle getirir. Normal bir konuşmada genellikle “ach”, özellikle dokunaklı bir yakınmada ise daha çok “weh” uygundur.

Weh, seit ihrem Umzug sehe ich meine Schwester kaum noch.
Vah, taşındığından beri kız kardeşimi neredeyse hiç göremiyorum.
Ach, seit ihrem Umzug sehe ich meine Schwester kaum noch.
Ah, taşındığından beri kız kardeşimi neredeyse hiç göremiyorum.