
die Befugnis
yetki
Belirli bir şeyi yapma, karar verme veya talimat verme konusunda sahip olunan resmî hak ya da izin. Başkasına devredilmiş bir yetki veya sorumluluk söz konusudur.
Der Polizist hatte nicht die Befugnis, das Haus ohne Durchsuchungsbefehl zu betreten.
Polisin, arama emri olmadan eve girme yetkisi yoktu.
