
der Feind
düşman
Başka bir kişiye karşı nefret, reddetme ve düşmanlık besleyen, ona zarar vermek isteyen kişi.
Im Laufe seines Lebens hatte er sich einige Feinde gemacht.
Hayatı boyunca kendine birkaç düşman edindi.
düşman
der Feind, die Feinde
Kayıtlı durumun yükleniyor.

düşman
Başka bir kişiye karşı nefret, reddetme ve düşmanlık besleyen, ona zarar vermek isteyen kişi.
Im Laufe seines Lebens hatte er sich einige Feinde gemacht.
Hayatı boyunca kendine birkaç düşman edindi.

düşman kişi
Bir savaşta, çatışmada veya askerî mücadelede karşı tarafta bulunan kişi ya da güç.
Die Truppen bereiteten sich auf den Angriff des Feindes vor.
Birlikler düşmanın saldırısına hazırlanıyordu.

zararlı güç
Mecaz anlamda, başka bir şey için zararlı, yıkıcı veya tehdit oluşturan bir şey.
Perfektionismus kann der Feind jeder Kreativität sein.
Mükemmeliyetçilik, her türlü yaratıcılığın düşmanı olabilir.
| cinsiyet | eril der |
|---|---|
| çoğul | die Feinde |
| Genitiv | des Feinds |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Feind | die Feinde |
| Akkusativ | den Feind | die Feinde |
| Dativ | dem Feind | den Feinden |
| Genitiv | des Feinds des Feindes | der Feinde |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
Bu kelime ailesinde “feindlich” sıfatı (düşman gibi, düşmanca) ve “die Feindschaft” ismi (düşman olma durumu, düşmanlık) bulunur. Bu kelimeler kavramı anlamana yardımcı olur.
Die beiden Länder standen sich lange feindlich gegenüber.
İki ülke uzun süre birbirine düşmanca davrandı.
Ihre alte Freundschaft hat sich in tiefe Feindschaft verwandelt.
Eski arkadaşlıkları derin bir düşmanlığa dönüştü.
“Feind” kelimesi çok güçlü ve duygusal bir kelimedir. Derin ve çoğu zaman nefret içeren bir karşıtlığı anlatır. Günlük hayatta sıradan anlaşmazlıklar için nadiren kullanılır.
Nach dem Streit betrachtete er seinen ehemaligen Freund als seinen größten Feind.
Tartışmadan sonra eski arkadaşını en büyük düşmanı olarak gördü.
Yaygın bir kalıp ifade “sich jemanden zum Feind machen” (birini kendine düşman etmek) şeklindedir. Bu ifade, bir kişinin başka birini kendine düşman edecek şekilde davranması demektir.
Mit dieser unfairen Aktion hast du dir den Chef zum Feind gemacht.
Bu haksız davranışınla patronu kendine düşman ettin.
Askerî bağlamda “der Feind” (düşman), bir çatışmada ya da savaşta karşı taraftaki güç için kullanılan temel kelimedir. “Soldaten” (askerler), “Angriff” (saldırı) ya da “Armee” (ordu) gibi kelimeler bu anlama işaret eder.
Die Soldaten beobachteten die Bewegungen des Feindes.
Askerler düşmanın hareketlerini gözledi.
Der General plante, den Feind am Morgen anzugreifen.
General sabah düşmana saldırmayı planladı.
Mecaz anlamda “Feind” çoğu zaman “der Feind + Genitiv” yapısında kullanılır. Bu yapıyla soyut bir tehdit ya da engel anlatılır.
Aufschieben ist der Feind der Produktivität.
Ertelemek üretkenliğin düşmanıdır.
Für viele Pflanzen ist die Trockenheit der größte Feind.
Kuraklık birçok bitki için en büyük düşmandır.
rakip / muhalif
“Gegner” (muhalif), senin hedeflerine karşı çalışan veya farklı bir görüşü savunan kişiyi ifade eder; bu kişinin mutlaka zarar vermek istemesi gerekmez. “Feind” (düşman) ise daha güçlü bir olumsuz anlam taşır: Bu kişi nefret veya güçlü bir reddetme duygusu besler ve karşısındaki kişiye zarar vermek ister. Bu nedenle nesnel veya siyasi bir karşıtlık için genellikle “Gegner” kelimesi uygundur.

Nach seinen schweren Drohungen sehe ich Paul als Feind, weil er mir bewusst schaden will.
Paul'ü, yaptığı ağır tehditlerden sonra bana bilerek zarar vermek istediği için düşmanım olarak görürüm.
Im Wahlkampf ist Paul mein Gegner, weil er ein anderes politisches Programm vertritt.
Seçim kampanyasında Paul benim rakibimdir, çünkü farklı bir siyasi programı savunur.